پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۱۰ - عوالم اللبس

عوالم چیست با لبست بحاصل

مراتب کز احد گردید نازل

چو آمد در تنزل ذات اقدس

تعینهاست در هر عالمش بس

بهر جا متصف شد ذات عالی

بروحانی صفات و هم مثالی

بپا از جود هر جا کرد اساسی

بپوشید از همان معنی لباسی

شناسد عارفش در هر لباس است

که چشم تیز بینش شه‌شناس است

غرض باشد لباس او عوالم

شناسد در لباسش عین سالم

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۱۲ - عین‌الشییز عین‌الشیی صوفی گفته مطلق
  2. بخش ۳۱۳ - عین‌الاله و عین العالمز عین العالم و عین الالهت
  3. بخش ۳۱۴ - عین‌الحیوهبود عین الحیوتت باطن حی
  4. بخش ۳۱۵ - العیدخود آن عودی که بر قلبت پدید است
  5. بخش ۳۱۶ - باب الغین الغرابغراب از جسم کلی شد کنایت
  6. بخش ۳۱۷ - الغشاوهغشاوه پرده‌ئی باشد که حایل
  7. بخش ۳۱۸ - الغناغنا مالکیست بی‌آسیب و مالی
  8. بخش ۳۱۹ - الغوثدگر غوث ار برآنت احتیاج است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.