پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۳۱۱ - العین الثابته

ز عین ثابت ارجوئی حقیقت

حقیقتهاست اندر علم حضرت

نه موجود دست ازین ره باش ساکت

که معدوم است و اندر علم ثابت

بود او در وجود از رتبه ثانی

که می‌باشد خفی اندر معانی

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۳۱۳ - عین‌الاله و عین العالمز عین العالم و عین الالهت
  2. بخش ۳۱۴ - عین‌الحیوهبود عین الحیوتت باطن حی
  3. بخش ۳۱۵ - العیدخود آن عودی که بر قلبت پدید است
  4. بخش ۳۱۶ - باب الغین الغرابغراب از جسم کلی شد کنایت
  5. بخش ۳۱۷ - الغشاوهغشاوه پرده‌ئی باشد که حایل
  6. بخش ۳۱۸ - الغناغنا مالکیست بی‌آسیب و مالی
  7. بخش ۳۱۹ - الغوثدگر غوث ار برآنت احتیاج است
  8. بخش ۳۲۰ - غیب الهویه و غیب المطلقدهد غیب الهویه در تمکن
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.