پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۹۳ - عبدالجامع

بعبدالجامع ارجوئی تخلق

نیابد راه در جمعش تفرق

کند در روی تجلی ذات حضرت

ز حیث جمع و وصف جامعیت

ز نفس خویش و غیر او پس بتحقیق

نماید جمع باشد هر چه تفریق

نماید جمع در کل ز امر تقدیر

نمود و شکل و طیب و طبع و تأثیر

بدینسان دان بکل ما سوایش

نماید جمع هر چیزی بجایش

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۹۵ - عبدالمغنیتو عبدالمغنی آن را دان بمعنی
  2. بخش ۲۹۶ - عبدالمانعتو عبدالمانع آنرا دان بواقع
  3. بخش ۲۹۷ - عبدالضار و النافعز عبدالضار و النافع شنو هم
  4. بخش ۲۹۸ - عبدالنورز عبدالنور گویم اوست بینا
  5. بخش ۲۹۹ - عبدالهادیبعبدالهادیت روشن صراط است
  6. بخش ۳۰۰ - عبدالباقیبعبدالباقی آن سلطان ایجاد
  7. بخش ۳۰۱ - عبدالوارثتو عبدالوارث آنرا دان که حادث
  8. بخش ۳۰۲ - عبدالرشیددگر از اولیا عبدالرشید است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.