پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۲۰ - عبدالمصور

ولیی کو بود عبدالمصور

ز فعل حق فعال اوست صادر

بوفق حق نماید بی‌تکلف

بر اشیاءء جمله تصویر و تصرف

هر آنصورت که از کلکش رقم بست

بدستور مصور در قلم بست

مصور در صورها غیر حق نیست

منافر صورتی زان در ورق نیست

منافر گر بود نسبت بغیر است

چو نبود غیر صورتها بخیر است

هنوزت تا که چشم غیر بین است

فرار از صورت قهرت متین است

بقلبت گرفتد نور مصور

نه بینی هیچ تصویری مغایر

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۲۲ - عبدالقهاردگر هم عبدقهار است در کار
  2. بخش ۲۲۳ - عبدالوهابدگر باشد ولیی عبد وهاب
  3. بخش ۲۲۴ - عبدالرزقولیی عبد رزاقش بود نام
  4. بخش ۲۲۵ - عبدالفتاحچو نور اسم الفتاح برتافت
  5. بخش ۲۲۶ - عبدالعلیمبود عبدالعلیم آنکس که معلوم
  6. بخش ۲۲۷ - عبدالقابضتو عبدالقابض آنرا دان زحالش
  7. بخش ۲۲۸ - عبدالباسطتو عبدالباسط آنرا دان که مبسوط
  8. بخش ۲۲۹ - عبدالخافضز عبدالخافضت گویم بیانی
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.