پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۱۹ - عبدالباری

ز عبدالباری ار علمت ادیب است

شنو و آن عبد خالق را قریب است

بری چون علم اوکان بخلافبست

بخلقان از تفاوت و اختلافست

پس از فعلی است او البته عاری

که بی‌نسبت بود با اسم باری

در افعال است گر داری تدبر

مبرا از تنافی وز تنافر

بر اینمعنی است شاهد نزد برهان

بقران «ماتری فی خلق رحمن»

چو باری شعبه‌یی ز اسماء یزدان

بود کوهست تحت اسم رحمن

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۲۱ - عبدالغفارکسی کو مظهر غفار باشد
  2. بخش ۲۲۲ - عبدالقهاردگر هم عبدقهار است در کار
  3. بخش ۲۲۳ - عبدالوهابدگر باشد ولیی عبد وهاب
  4. بخش ۲۲۴ - عبدالرزقولیی عبد رزاقش بود نام
  5. بخش ۲۲۵ - عبدالفتاحچو نور اسم الفتاح برتافت
  6. بخش ۲۲۶ - عبدالعلیمبود عبدالعلیم آنکس که معلوم
  7. بخش ۲۲۷ - عبدالقابضتو عبدالقابض آنرا دان زحالش
  8. بخش ۲۲۸ - عبدالباسطتو عبدالباسط آنرا دان که مبسوط
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.