پرش به محتوای اصلی
سعیدا سعیدا

غزلیات

شمارهٔ ۵

به رخ مهر جهان آرا به گیسو چون شب یلدا

به لب شیرین تر از حلوا به قد موزون تر از طوبا

فلک چترش کشد بر سر ملایک پیش او چاکر

کلام الله شد پیدا شهادت می دهد «لولا»

بهشت و حور و رضوانش همه در امر و فرمانش

شده در عصر او رسوا چه مذهب ها چه ملت ها

در آن ساعت که او با حق ثناخوان بود و مستغرق

نه دنیا بود و نی عقبا نه آدم بود و نی حوا

ز شرعش عقل ها عاجز ولایت ها از او معجز

همه اقوال او رعنا همه افعال او زیبا

شکسته قیمتش را کم کشیده پنجه اش از هم

نگه کیفیت صهبا کف دستش ید بیضا

جهان جویای آن گوهر چه در بحر و چه اندر بر

همه لفظند او معنی همه جوی اند او دریا

رسول حق تعالایی، سپهسالار مولایی

شفاعت کن سعیدا را به حق فاطمه زهرا

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷الهی حل مگردان تا قیامت مشکل ما را
  2. شمارهٔ ۸سودم به خاک پایش روی نیاز خود را
  3. شمارهٔ ۹حکم سخن ندادم هر دم زبان خود را
  4. شمارهٔ ۱۰عشق عالمسوز ما بر هم زند تدبیر را
  5. شمارهٔ ۱۱تا شانه شد مشاطه گر آن زلف عنبربیز را
  6. شمارهٔ ۱۲مصور چون به تصویر آورد موی میانش را
  7. شمارهٔ ۱۳پاس گر می داشتم شب های تار خویش را
  8. شمارهٔ ۱۴بیرون ز سینه طرح مینداز داغ را
همه‌ی غزلیات ←

سعیدا درباره‌ی سعیدا

سعید نقشبندی‌ یزدی‌، متخلّص‌ به‌ «سعید» و «سعیدا»، از شاعران‌ یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن‌ یازدهم‌ هجری‌ و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.