پرش به محتوای اصلی
سعیدا سعیدا

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۳

چه شور است این که در کاشانهٔ ماست

که عقل ذوفنون دیوانهٔ ماست

فلک صیاد ما صید و جهان دام

نصیب و قسمت، آب و دانهٔ ماست

نمی دانم که را قسمت نمایند

شرابی را که در پیمانهٔ ماست

حکایت های آدم تا به این دم

چو نیکو بنگری افسانهٔ ماست

سعیدا را بس است این گر بگویی

که این ناآشنا بیگانهٔ ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۵در خانه ای که جای کسی نیست جای ماست
  2. شمارهٔ ۱۰۶جفاهای نگاهش ظاهر از لب های خندان است
  3. شمارهٔ ۱۰۷جامه از رنگ و از گلشن بدن است
  4. شمارهٔ ۱۰۸وعظ ما ناگفتن است و درس ما ناخواندن است
  5. شمارهٔ ۱۰۹چشمم ز گریهٔ دل ناکام روشن است
  6. شمارهٔ ۱۱۰عقل هندوی میفروش من است
  7. شمارهٔ ۱۱۱شرابخانهٔ معنی،‌دل بهوش من است
  8. شمارهٔ ۱۱۲فتادگی چو نگین، نقش دلنشین من است
همه‌ی غزلیات ←

سعیدا درباره‌ی سعیدا

سعید نقشبندی‌ یزدی‌، متخلّص‌ به‌ «سعید» و «سعیدا»، از شاعران‌ یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن‌ یازدهم‌ هجری‌ و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.