پرش به محتوای اصلی
سعیدا سعیدا

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۸

وعظ ما ناگفتن است و درس ما ناخواندن است

راه ما نارفتن و بنیاد ما افتادن است

دربه‌در چند از پی روزی روی ای بی‌خبر

پیش همت سنگ خوردن بهتر از نان خوردن است

از بخیلان دور شو هرچند تعظیمت کنند

مار را نرمی به پهلو سختی جان کندن است

نفس را تابع شدن چون پادشاه بی‌خرد

اختیار خود به دست مرد ظالم دادن است

هر که از عالم رود بی‌زحمت حرص و ریا

ظاهرش مرگ است در باطن ز مادر زادن است

چیست می‌دانی سعیدا رمز معراج نبی

دامن از این خاکدان بی‌مصلحت افشاندن است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۰عقل هندوی میفروش من است
  2. شمارهٔ ۱۱۱شرابخانهٔ معنی،‌دل بهوش من است
  3. شمارهٔ ۱۱۲فتادگی چو نگین، نقش دلنشین من است
  4. شمارهٔ ۱۱۳شادی هر دو جهان از دل غمگین من است
  5. شمارهٔ ۱۱۴خم در خروش و جوش ز خمیازهٔ من است
  6. شمارهٔ ۱۱۵آنچه در شش جهات گردون است
  7. شمارهٔ ۱۱۶در مبند بر رویم سجده گاه من این است
  8. شمارهٔ ۱۱۷خم گر ز باده جرعه فشانی کند رواست
همه‌ی غزلیات ←

سعیدا درباره‌ی سعیدا

سعید نقشبندی‌ یزدی‌، متخلّص‌ به‌ «سعید» و «سعیدا»، از شاعران‌ یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن‌ یازدهم‌ هجری‌ و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.