پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۹۸۴

شیرازه طرب خط پیمانه بوده است

سیلاب عقل، گریه مستانه بوده است

از بند گشت شورش مجنون یکی هزار

زنجیر تازیانه دیوانه بوده است

امروز کرده اند جدا خانه کفر و دین

زین پیش اگر نه، کعبه صنمخانه بوده است

امروز حسن و عشق جدایند، اگر نه شمع

یک مصرع از سفینه پرواز بوده است

با دامن گشاده صحرا چه می کند

هر سبزه ای که در گره دانه بوده است

صائب غبار خط معموره چون شود؟

جغدی که خال چهره ویرانه بوده است

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۹۸۶لعلت به خنده پرده گل را دریده است
  2. غزل شمارهٔ ۱۹۸۷تا دست من به گردن مینا رسیده است
  3. غزل شمارهٔ ۱۹۸۸تا سینه ام به داغ محبت رسیده است
  4. غزل شمارهٔ ۱۹۸۹نور شکوه حق ز مقابل رسیده است
  5. غزل شمارهٔ ۱۹۹۰دل از حریم سینه به مژگان رسیده است
  6. غزل شمارهٔ ۱۹۹۱چشم ترم که مشرق چندین ستاره است
  7. غزل شمارهٔ ۱۹۹۲خون در دلم ز غیرت آن گوشواره است
  8. غزل شمارهٔ ۱۹۹۳آب حیات ما ز شراب شبانه است
همه‌ی غزلیات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.