پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای

جام جم

۱۳۱ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش ۶۱ - حکایت بود در روم پیش ازین سر و کار
  2. بخش ۶۲ - در تحریص بر محافظت فرزندان از شر ناپاکان ای پدر، خود پز این سرشتهٔ تو
  3. بخش ۶۳ - در حال پیشه کاران راست کردار خنک آن پیشه کار حاجتمند
  4. بخش ۶۴ - در کسب علم و شرف علما چو به کسب علوم داری میل
  5. بخش ۶۵ - حکایت شیخکی بر فسانه بود و گزاف
  6. بخش ۶۶ - در صفت طلب علم خنک آن پردلان دین پرور
  7. بخش ۶۷ - درنکوهش فقهای دون ای که گشتی بد آن قدر خرسند
  8. بخش ۶۸ - در حال قضاة و قضا کوش تا تکیه بر قضا ندهی
  9. بخش ۶۹ - حکایت زن خود را به سنگ زد مردش
  10. بخش ۷۰ - در آداب وعظ آه ازین واعظان منبر کوب!
  11. بخش ۷۱ - در راستی راستی کن، که راستان رَستند
  12. بخش ۷۲ - در حکمت حکمت از فکر راست‌بین باشد
  13. بخش ۷۳ - در سپاس حقوقی چند واجب چند باشی به این و آن نگران؟
  14. بخش ۷۴ - در سفر و فواید آن چون ندانی ز خود سفر کردن
  15. بخش ۷۵ - در حضور دل و احیای نفس پر مذبذب مباش و سر گردان
  16. بخش ۷۶ - سخنی چند بر سبیل موعظه صرف طاعت کن این جوانی را
  17. بخش ۷۷ - در بی‌وفایی جهان و خرسندی به حکم قضا حال و کار جهان خیالاتست
  18. بخش ۷۸ - باب دوم در معاش و احوال آخرت و در آن چند سخنست اول در جد و جهد و توجه اصلی طالبی، ترک سروری کن و جاه
  19. بخش ۷۹ - حکایت آن شیندی که شاه کیخسرو
  20. بخش ۸۰ - در طلب مرشد راه حیرت مرو، نظر بگشای
  21. بخش ۸۱ - در صفت شیخ مرشد شیخ را علم شرع باید و دین
  22. بخش ۸۲ - در باب توبه تا تو را شهوت و غضب یارست
  23. بخش ۸۳ - در خرقه دادن دزد را پیش رخت راه مده
  24. بخش ۸۴ - حکایت ساده ترکی ز ده به شهر آمد
  25. بخش ۸۵ - در تلقین ذکر ذکر بیفکر علم بی‌عملست
  26. بخش ۸۶ - در سر کلمهٔ شهادت تا ندانی اله را ز نخست
  27. بخش ۸۷ - در معنی خلوت پر دلی باید از عوایق دور
  28. بخش ۸۸ - در آداب مریدی طلبت چون درست باشد و راست
  29. بخش ۸۹ - حکایت مرشدی را ملامتی افتاد
  30. بخش ۹۰ - در ترک و تجرید بی‌درم باش، ارت سرد نیست
  31. بخش ۹۱ - در فایدهٔ جوع قوت دل ز عقل و جان باشد
  32. بخش ۹۲ - در فضیلت بی‌خوابی عز ناخفتن، ار تو هستی کس
  33. بخش ۹۳ - در خاصیت گوشه گرفتن خوبرویان چو رخ همی پوشند
  34. بخش ۹۴ - در صفت خاموشی از خموشی رسیده‌اند وز سیر
  35. بخش ۹۵ - در زهد زهدت آن باشد، ای سعادت جوی
  36. بخش ۹۶ - در اخلاص به ریا روی در خدای مکن
  37. بخش ۹۷ - در صفت زرق و ریا و ارباب آن سخنی کز سر معامله نیست
  38. بخش ۹۸ - در توکل یاری از غیر حق نه از دینست
  39. بخش ۹۹ - در صبر و تسلیم زمره‌ای از بلا هلاک شوند
  40. بخش ۱۰۰ - در ستایش اهل رضا و خرسندی حبذا! مفلسان آواره
  41. بخش ۱۰۱ - در خطر مخلصان و نازکی آداب عبودیت و وقت آزمایش‌های حق سبحانه مخلصانی که در مراقبتند
  42. بخش ۱۰۲ - مثال هم چو شمع از غمت بسوزاند
  43. بخش ۱۰۳ - در شکر شکر کن، تا شکر مذاق شوی
  44. بخش ۱۰۴ - در مرتبهٔ عقل و جان پیش ازین آدمی و این آدم
  45. بخش ۱۰۵ - در معنی دل عرش رحمن دلست، اگر دانی
  46. بخش ۱۰۶ - در تحقیق دل و نفس به مذهب اهل سلوک عقل را دل گزیده فرزندیست
  47. بخش ۱۰۷ - در عشق عشق و دل را یک اختیار بود
  48. بخش ۱۰۸ - در معنی سماع عاشقی کو سخن باو شنود
  49. بخش ۱۰۹ - در صفت عارف و عرفان از در معرفت مگردان روی
  50. بخش ۱۱۰ - در توحید بینش اوست غایت عرفان
  51. بخش ۱۱۱ - در تحقیق زیارت قبور نور با جان اگر چه همرنگست
  52. بخش ۱۱۲ - در تصدیق کرامات اولیا قوت نفس را مقاماتست
  53. بخش ۱۱۳ - در حقیقت اجابت دعا گر دعا جمله مستجاب شدی
  54. بخش ۱۱۴ - در صفت ارشاد پیر اول استاد، پس گهر سفتن
  55. بخش ۱۱۵ - در شرح حال اهل زرق و تلبیس همه روی زمین نفاق گرفت
  56. بخش ۱۱۶ - در منع تقلید پی تقلید رفتن از کوریست
  57. بخش ۱۱۷ - دور سوم در شرح معاد خلایق و احوال آخرت مرکب راه را فرو کش تنگ
  58. بخش ۱۱۸ - در سبب مرگ طبیعی پیش ازین کردمت ز حال آگاه
  59. بخش ۱۱۹ - در ذکر معاد و تجرد کلی چون تعلق برید جان از جسم
  60. بخش ۱۲۰ - در تدبیر این سفر گر مریدی ز دار دور شود

متن اشعار به نقل از گنجور.