فهرست اشعار
- بخش ۶۱ - حکایت بود در روم پیش ازین سر و کار
- بخش ۶۲ - در تحریص بر محافظت فرزندان از شر ناپاکان ای پدر، خود پز این سرشتهٔ تو
- بخش ۶۳ - در حال پیشه کاران راست کردار خنک آن پیشه کار حاجتمند
- بخش ۶۴ - در کسب علم و شرف علما چو به کسب علوم داری میل
- بخش ۶۵ - حکایت شیخکی بر فسانه بود و گزاف
- بخش ۶۶ - در صفت طلب علم خنک آن پردلان دین پرور
- بخش ۶۷ - درنکوهش فقهای دون ای که گشتی بد آن قدر خرسند
- بخش ۶۸ - در حال قضاة و قضا کوش تا تکیه بر قضا ندهی
- بخش ۶۹ - حکایت زن خود را به سنگ زد مردش
- بخش ۷۰ - در آداب وعظ آه ازین واعظان منبر کوب!
- بخش ۷۱ - در راستی راستی کن، که راستان رَستند
- بخش ۷۲ - در حکمت حکمت از فکر راستبین باشد
- بخش ۷۳ - در سپاس حقوقی چند واجب چند باشی به این و آن نگران؟
- بخش ۷۴ - در سفر و فواید آن چون ندانی ز خود سفر کردن
- بخش ۷۵ - در حضور دل و احیای نفس پر مذبذب مباش و سر گردان
- بخش ۷۶ - سخنی چند بر سبیل موعظه صرف طاعت کن این جوانی را
- بخش ۷۷ - در بیوفایی جهان و خرسندی به حکم قضا حال و کار جهان خیالاتست
- بخش ۷۸ - باب دوم در معاش و احوال آخرت و در آن چند سخنست اول در جد و جهد و توجه اصلی طالبی، ترک سروری کن و جاه
- بخش ۷۹ - حکایت آن شیندی که شاه کیخسرو
- بخش ۸۰ - در طلب مرشد راه حیرت مرو، نظر بگشای
- بخش ۸۱ - در صفت شیخ مرشد شیخ را علم شرع باید و دین
- بخش ۸۲ - در باب توبه تا تو را شهوت و غضب یارست
- بخش ۸۳ - در خرقه دادن دزد را پیش رخت راه مده
- بخش ۸۴ - حکایت ساده ترکی ز ده به شهر آمد
- بخش ۸۵ - در تلقین ذکر ذکر بیفکر علم بیعملست
- بخش ۸۶ - در سر کلمهٔ شهادت تا ندانی اله را ز نخست
- بخش ۸۷ - در معنی خلوت پر دلی باید از عوایق دور
- بخش ۸۸ - در آداب مریدی طلبت چون درست باشد و راست
- بخش ۸۹ - حکایت مرشدی را ملامتی افتاد
- بخش ۹۰ - در ترک و تجرید بیدرم باش، ارت سرد نیست
- بخش ۹۱ - در فایدهٔ جوع قوت دل ز عقل و جان باشد
- بخش ۹۲ - در فضیلت بیخوابی عز ناخفتن، ار تو هستی کس
- بخش ۹۳ - در خاصیت گوشه گرفتن خوبرویان چو رخ همی پوشند
- بخش ۹۴ - در صفت خاموشی از خموشی رسیدهاند وز سیر
- بخش ۹۵ - در زهد زهدت آن باشد، ای سعادت جوی
- بخش ۹۶ - در اخلاص به ریا روی در خدای مکن
- بخش ۹۷ - در صفت زرق و ریا و ارباب آن سخنی کز سر معامله نیست
- بخش ۹۸ - در توکل یاری از غیر حق نه از دینست
- بخش ۹۹ - در صبر و تسلیم زمرهای از بلا هلاک شوند
- بخش ۱۰۰ - در ستایش اهل رضا و خرسندی حبذا! مفلسان آواره
- بخش ۱۰۱ - در خطر مخلصان و نازکی آداب عبودیت و وقت آزمایشهای حق سبحانه مخلصانی که در مراقبتند
- بخش ۱۰۲ - مثال هم چو شمع از غمت بسوزاند
- بخش ۱۰۳ - در شکر شکر کن، تا شکر مذاق شوی
- بخش ۱۰۴ - در مرتبهٔ عقل و جان پیش ازین آدمی و این آدم
- بخش ۱۰۵ - در معنی دل عرش رحمن دلست، اگر دانی
- بخش ۱۰۶ - در تحقیق دل و نفس به مذهب اهل سلوک عقل را دل گزیده فرزندیست
- بخش ۱۰۷ - در عشق عشق و دل را یک اختیار بود
- بخش ۱۰۸ - در معنی سماع عاشقی کو سخن باو شنود
- بخش ۱۰۹ - در صفت عارف و عرفان از در معرفت مگردان روی
- بخش ۱۱۰ - در توحید بینش اوست غایت عرفان
- بخش ۱۱۱ - در تحقیق زیارت قبور نور با جان اگر چه همرنگست
- بخش ۱۱۲ - در تصدیق کرامات اولیا قوت نفس را مقاماتست
- بخش ۱۱۳ - در حقیقت اجابت دعا گر دعا جمله مستجاب شدی
- بخش ۱۱۴ - در صفت ارشاد پیر اول استاد، پس گهر سفتن
- بخش ۱۱۵ - در شرح حال اهل زرق و تلبیس همه روی زمین نفاق گرفت
- بخش ۱۱۶ - در منع تقلید پی تقلید رفتن از کوریست
- بخش ۱۱۷ - دور سوم در شرح معاد خلایق و احوال آخرت مرکب راه را فرو کش تنگ
- بخش ۱۱۸ - در سبب مرگ طبیعی پیش ازین کردمت ز حال آگاه
- بخش ۱۱۹ - در ذکر معاد و تجرد کلی چون تعلق برید جان از جسم
- بخش ۱۲۰ - در تدبیر این سفر گر مریدی ز دار دور شود
متن اشعار به نقل از گنجور.