فهرست اشعار
- بخش ۱ - سر آغاز قل هوالله لامره قد قال
- بخش ۲ - مناجات ای خرد را تو کار سازنده
- بخش ۳ - در آداب التماس اوحدی، گر سر لجاجت نیست
- بخش ۴ - در نعت رسول عاشقی، خیز و حلقه بر در زن
- بخش ۵ - ضراعت در صورت قسم ای به مهر تو آسمان در بند
- بخش ۶ - در ستایش خرد ای نخستینه فیض عالم جود
- بخش ۷ - در تسبیح فلک ویحک! ای قبهٔ زمرد رنگ
- بخش ۸ - در ستایش سلطان ابو سعید در جهان تا که سایهٔ شاهست
- بخش ۹ - تمامی این ستایش بر سبیل اشتراک خسروی طاهر و وزیری پاک
- بخش ۱۰ - در ستایش خواجه غیاثالدین صاحب ابر دست دریا کف
- بخش ۱۱ - در صفت سرای معمور ای همایون سرای فرخنده
- بخش ۱۲ - در صفت مسجد ای گرامی بهشت مسجد نام
- بخش ۱۳ - در صفت خانقاه و مدرسه ای در علم و خانهٔ دستور
- بخش ۱۴ - در حسب حال خود گوید چون مزاج جهان بدانستم
- بخش ۱۵ - در تخلص به اسم خواجه غیاثالدین ای دل، از حکم زیجهای کهن
- بخش ۱۶ - در طامات ساقی ار صاف نیست، زان دردی
- بخش ۱۷ - در غزل مطرب، آخر تو نیز شادم کن
- بخش ۱۸ - سؤال از حقیقت کاینات ای پژوهندهٔ حقایق کن
- بخش ۱۹ - در صفت علم علم بالست مرغ جانت را
- بخش ۲۰ - در مضمون این کتاب نامهٔ اولیاست این نامه
- بخش ۲۱ - در قسمت کتاب دوش کردم به خرمی عزمی
- بخش ۲۲ - دور اول در مبدا آفرینش روز شد، ای حکیم، از آن منزل
- بخش ۲۳ - در ترتیب ظهور موالید ثلاثه اول در صفت معدن جرم خورشید گرد پیکر خاک
- بخش ۲۴ - در تکوین نباتات و اشجار وین چهار آخشیج را به درست
- بخش ۲۵ - در ظهور حیوان باز چون در مزاج این ارکان
- بخش ۲۶ - در وجود نوع انسان امتزاج این دو روح را با هم
- بخش ۲۷ - در جلوات حال شخص بعد از ولادت باشدش کار از اول پایه
- بخش ۲۸ - صفت تاثیر اجرام سماوی در عالم کون و فساد چیست گیتی؟ سرای محنت و غم
- بخش ۲۹ - در آثار علوی میکشد چرخ ازین زمین و بحار
- بخش ۳۰ - در خواص نفس قدسی و دلایل حرکات و علامات اجزای بدن نفس نطقیست، بیزبان گویاست
- بخش ۳۱ - در شرف بنیت انسان به صورت و معنی بر دیگر مخلوقات چون شوی آنچنان که میبایی
- بخش ۳۲ - ذبابهٔ این فصل در سری چند مرموز گر بپرسد کسی که: هر دو جهان
- بخش ۳۳ - دوم در کیفیت معاش جمهور و درآن چند بند سخنست اول در معاش اهل دنیا نوبهارست و روز عیش امروز
- بخش ۳۴ - در نصیحت ملوک به عدل ایکه بر تخت مملکت شاهی
- بخش ۳۵ - حکایت رفت کسری ز خط شهر به دشت
- بخش ۳۶ - در باب ظلمه و ظلم ظلمت ظلم تیره دارد راه
- بخش ۳۷ - در ملازمت پادشاه و شرایط بندگی ای پسر، چون ملازم شاهی
- بخش ۳۸ - در منع تبختر و طیش نرم باش، ای پسر، به رفتن، نرم
- بخش ۳۹ - در منع شراب و بنک و مستی باده کم خور، خرد به باد مده
- بخش ۴۰ - در آداب می خوردن خوردن باده گر شود ناچار
- بخش ۴۱ - در ترتیب منزل و اساس آن پادشاهان که گنج پردازند
- بخش ۴۲ - در شرایط عمارت کردن تا ندانی که کیست همسایه
- بخش ۴۳ - در منع اسراف ای که بر قصر کوشک سازی تو
- بخش ۴۴ - در تناکح و توالد خلق را چون نظر به صورت بود
- بخش ۴۵ - در حالات زنان بد زن به چشم تو گر چه خوب شود
- بخش ۴۶ - حکایت پسری با پدر به زاری گفت
- بخش ۴۷ - در نصیحت زنان بد مکن، ای شاهد شکر پاره
- بخش ۴۸ - حکایت واعظی وصف حوریان میکرد
- بخش ۴۹ - در تحریص بر کم راندن شهوت و احتیاط در توالد و تناسل آب کارت مبر، که گردی پیر
- بخش ۵۰ - در تربیت اولاد شرم دار، ای پدر، ز فرزندان
- بخش ۵۱ - حکایت پسری را پدر سلاح آموخت
- بخش ۵۲ - در تاثیر پرورش و وخامت عاقبت خود رویی هر که از پرورنده رنج ندید
- بخش ۵۳ - در شفقت بر زیر دستان مکن، ای خواجه، بر غلامان جور
- بخش ۵۴ - حکایت داشت عیسی خری کبود به رنگ
- بخش ۵۵ - در مذمت بخل و بخیلان خوان اینان که خون دل پالود
- بخش ۵۶ - در بیرونقی شعر و کساد آن شاعری چیست؟ بر در دونان
- بخش ۵۷ - در شرایط دوستی و وفا دوستی را یگانه شو با دوست
- بخش ۵۸ - حکایت من شنیدم که صاحب دیذی
- بخش ۵۹ - در صفت فتوت و مردی چیست مردی؟ ز مردمان بررس
- بخش ۶۰ - در فتوت داران به دروغ پیش ازین مردمی چنین بودست
متن اشعار به نقل از گنجور.