فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ صبح شد برخیز و برزن دامن خرگاه را
- شمارهٔ ۲ بر سر کوی خرابات مقامی‌ست مرا
- شمارهٔ ۳ صبح است و گشادند در دیر مغان را
- شمارهٔ ۴ هر بلایی کزو رسید مرا
- شمارهٔ ۵ ای فروغ ماه از شمع شبستان شما
- شمارهٔ ۶ تهی کردیم از نامحرمان هم دیده و دل را
- شمارهٔ ۷ نشناخت دل از زلف تو ویرانهٔ خود را
- شمارهٔ ۸ دادم بغمت شادی این هر دو جهان را
- شمارهٔ ۹ بگذر ای ناصح فرزانه ز افسانهٔ ما
- شمارهٔ ۱۰ نام تو کلید بستگی‌ها
- شمارهٔ ۱۱ درد چون نیست چه تأثیر بود درمان را
- شمارهٔ ۱۲ جز بجان کس نشناسد صفت جانان را
- شمارهٔ ۱۳ منع نظاره روا نیست تماشایی را
- شمارهٔ ۱۴ آب گو بگذر ز سر این خانه را
- شمارهٔ ۱۵ یا رب که چشم بد نرسد آن نگاه را
- شمارهٔ ۱۶ به یاد آرید یاران مردن حسرت‌نصیبی را
- شمارهٔ ۱۷ پیداست سر وحدت از اعیان اماتری
- شمارهٔ ۱۸ شمیم باد بهاری ببین و فیض سحاب
- شمارهٔ ۱۹ حل العزام خلو اذا مهجة کئیب
- شمارهٔ ۲۰ از عاشقان چه خوشتر رسوایی و ملامت
- شمارهٔ ۲۱ گاه کاخ است نه وقت چمن است
- شمارهٔ ۲۲ حلقه‌ای خواهم به گوش ای عشق از زنجیر دوست
- شمارهٔ ۲۳ رخی بغیر رخ دوست در مقابل نیست
- شمارهٔ ۲۴ خار از آن باغ بپای دل ماست
- شمارهٔ ۲۵ بر آستان بنشین گر بخانه راهی نیست
- شمارهٔ ۲۶ در دلم جلوه نما یا شمری فرسنگ است
- شمارهٔ ۲۷ فرخنده پیکریست که سر در هوای تست
- شمارهٔ ۲۸ تنها نه من که چشم جهانی به روی تست
- شمارهٔ ۲۹ صبح است و بهار است و گل و نقل و نبید است
- شمارهٔ ۳۰ دلگشا بی یار زندان بلاست
- شمارهٔ ۳۱ کشور دل از جهانی دیگر است
- شمارهٔ ۳۲ بیا که نوبت مستی عشق و شرب مدام است
- شمارهٔ ۳۳ سرتاسر عالم به تن امروز سری نیست
- شمارهٔ ۳۴ هر کرا دل، دلبری را منزل است
- شمارهٔ ۳۵ در عشق هیچ مرحله جای درنگ نیست
- شمارهٔ ۳۶ قرارگاه جهان بر مدار تقدیر است
- شمارهٔ ۳۷ بهر جا بنگرم بالا و گرپست
- شمارهٔ ۳۸ زنده بی عشق کسی در همه ی عالم نیست
- شمارهٔ ۳۹ گرچه ما را پای تا سرجرم و سر تا پا خطاست
- شمارهٔ ۴۰ حاصل هر دو جهان خوشه ای از خرمن ماست
- شمارهٔ ۴۱ روز طرب و خرمی دولت و دین است
- شمارهٔ ۴۲ این سرما و آن خم زنجیر اوست
- شمارهٔ ۴۳ غم به جایی فکند رخت که غمخواری هست
- شمارهٔ ۴۴ شمشیر بدست آمد سر مست زجام است
- شمارهٔ ۴۵ از خواجگان کرامت و از بندگان خطاست
- شمارهٔ ۴۶ فصل گل است و موسم دیوان و گاه نیست
- شمارهٔ ۴۷ مهی امشب مگر در خانهٔ ماست
- شمارهٔ ۴۸ راه بیرون شدن از هر دو جهانم هوس است
- شمارهٔ ۴۹ سرم خوش است و دو عالم به مدعای من است
- شمارهٔ ۵۰ جانم بلب و جام لبالب ز شراب است
- شمارهٔ ۵۱ خاک بادا بسری کش اثر از سنگی نیست
- شمارهٔ ۵۲ بستم ز دعا لب که دعا بی هوسی نیست
- شمارهٔ ۵۳ زاهد ار ره ندهد خانه ی خماری هست
- شمارهٔ ۵۴ جان و جانان، دل و دلبر به هم است
- شمارهٔ ۵۵ آگاه کسی ز کار ما نیست
- شمارهٔ ۵۶ شاهد ما چه غم ار پرده دروقلاش است
- شمارهٔ ۵۷ فرخنده طایری که گرفتار دام تست
- شمارهٔ ۵۸ گر بسوزیم بآتش همه گویند سزاست
- شمارهٔ ۵۹ وقت آن شد که ز میخانه در آیم سر مست
- شمارهٔ ۶۰ گر شهر حرام است و گرماه صیام است
متن اشعار به نقل از گنجور.