پرش به محتوای اصلی
ناصر بخارایی ناصر بخارایی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰۲

آمد نفس بهار ساقی

اکسیر طرب بیار ساقی

بر یاد لب حیات بخشش

در ده می خوشگوار ساقی

بی ساغر می مباش یکدم

در موسم نوبهار ساقی

در وقت بهار عاشقان را

بی باده روا مدار ساقی

در ده می لاله‌گون که وقت است

در دامن لاله‌زار ساقی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰۴بکشت چشم تو ما را از عین بی باکی
  2. شمارهٔ ۶۰۵بربود دل ز دستم، صنمی ظریف و شنگی
  3. شمارهٔ ۶۰۶رند و قلندر شدم از سر دیوانگی
  4. شمارهٔ ۶۰۷درمان درد عاشقی پرسیدم از صاحبدلی
  5. شمارهٔ ۶۰۸ای یافته نبوت از ذات تو کمالی
  6. شمارهٔ ۶۰۹اگر جمال تو نبود فروغ جنت اعلی
  7. شمارهٔ ۶۱۰تا به چشمم ز خیال تو در‌آمد خیلی
  8. شمارهٔ ۶۱۱صبح الهدی تجلی من مشرق المدام
همه‌ی غزلیات ←

ناصر بخارایی درباره‌ی ناصر بخارایی

ناصر بخارایی (بخارائی، بخاری) زادهٔ ۷۱۵ قمری و درگذشته به ۷۹۰ قمری (سال تولد و وفاتش تخمین دکتر مهدی درخشان است) شاعر سدهٔ هشتم هجری و معاصر سلمان ساوجی و حافظ است. وی پس از پایان تحصیلات گویا شغلی در دستگاه قضای وقت بخارا داشته است. ولی همه را رها می‌کند و از بخارا خارج می‌شود. نخست به سمرقند می‌رود پس از اندک زمانی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.