پرش به محتوای اصلی
سیدای نسفی سیدای نسفی

غزلیات

شمارهٔ ۵۳

به حرف غیر می خواهی تو آزار دل ما را

به قول مدعی آتش مزن سر منزل ما را

چرا در پرسش احوال ما ایستادگی داری

به حرفی می توان کردن تو آسان مشکل ما را

نخواهد ماند از وسواس شیطان هیچ کس ایمن

ز ره ناقابلان بردند یار قابل ما را

به سوی آن جفاجو سیدا خواهم اشارت کرد

اگر پرسند در روز قیامت قاتل ما را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۵با بد و نیک جهان از بسکه همدوشیم ما
  2. شمارهٔ ۵۶فتاده گوشه چشم تو تا به خانه ما
  3. شمارهٔ ۵۷یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرا
  4. شمارهٔ ۵۸رویت گل سرسبد لاله زارها
  5. شمارهٔ ۵۹خاک مجنون داد تا بر باد آه سرد ما
  6. شمارهٔ ۶۰هر شب از یادت منور می کنم کاشانه را
  7. شمارهٔ ۶۱تا به آن گلگون قبا چون سایه همدوشیم ما
  8. شمارهٔ ۶۲به گلشن چون برافروزد ز می رخسار چون گل را
همه‌ی غزلیات ←

سیدای نسفی درباره‌ی سیدای نسفی

میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.