شمارهٔ ۲۳۸

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۲۴۰به گلشن گل اگر از رنگ و بوی خود سخن سازد
2. شمارهٔ ۲۴۱دل چو از پای فتد دست دعا می گردد
3. شمارهٔ ۲۴۲رخت هستی دل سوی آن جامه‌گلگون می‌کشد
4. شمارهٔ ۲۴۳میل خوبان ز اسیران به توانگر باشد
5. شمارهٔ ۲۴۴دل چون مطیع گشت چراغ نظر شود
6. شمارهٔ ۲۴۵به سیر باغ اگر آن شعله بالا بلند آید
7. شمارهٔ ۲۴۶آنها که تکیه بر کرم کبریا کنند
8. شمارهٔ ۲۴۷جبهه می خواهم که وقف سجده آن پا شود