بخش‌ها
فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ - انقلاب ادبی ای خدا باز شبِ تار آمد
- شمارهٔ ۲ - شاه و جام پادشهی رفت به عزمِ شکار
- شمارهٔ ۳ - مکاتبۀ منظوم به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :
- شمارهٔ ۴ - نصیحت به فرزند از مالِ جهان ز کهنه و نو
- شمارهٔ ۵ - مکتوب منظوم وَ عَلَیکَ السَّلام میرآخور
- شمارهٔ ۶ - داستان دو موش ای پسر لحظه ای تو گوش بده
- شمارهٔ ۷ - خرس و صیّادان یکی خِرس بودست در جنگلی
- شمارهٔ ۸ - برای کتابِ آقای مخبر السَّلطنه گفته شد در خیالاتِ عالیِ طفل بچه‌ای با شعور با فرهنگ
- شمارهٔ ۹ - شیر و موش بود شیری به بیشه‌ای خفته
- شمارهٔ ۱۰ - شاعر این بیت ها را گِرداگِردِ تصویرِ خویش نوشته است من آن ساعت که از مادر بزادم
- شمارهٔ ۱۱ - کار و کوشش سرمایۀ پیروزی است برزگری کِشته خود را دِرود
- شمارهٔ ۱۲ - هدیۀ عاشق عاشقی محنتِ بسیار کشید
- شمارهٔ ۱۳ - انتقاد باز برتافت به عالَم خورشید
- شمارهٔ ۱۴ - جواب به خرده‌گیر شنیدم یاوه‌گویی هرزه‌پویی
- شمارهٔ ۱۵ - مزاح با یکی از وزیران وزیرا از مبارک بیضه ات دور
- شمارهٔ ۱۶ - بر سنگ مزار ای نکویان که در این دنیایید
- شمارهٔ ۱۷ - شکوۀ شاگرد چنین می گفت شاگردی به مَکتَب
- شمارهٔ ۱۸ - کلاغ و روباه کلاغی به شاخی شده جای گیر
- شمارهٔ ۱۹ - شوقِ درس خواندن حمد بر کردگارِ یکتا باد
- شمارهٔ ۲۰ - نوروزِ کودکان عید نوروز و اوّل سال است
- شمارهٔ ۲۱ - انتقاد از مستشاران نبینی خیر از دنیا عَلایی
- شمارهٔ ۲۲ - پسرِ بی هنر داشت عباس قلی خان پسری
- شمارهٔ ۲۳ - در هجوِ اعتمادالتجارِ اصفهانی ای بی‌خرد اعتمادِ تُجّار
- شمارهٔ ۲۴ - ستایشِ صنیع الدّوله طبیعت گر شَگَرفی ها نَماید
- شمارهٔ ۲۵ - خر و عَزب شد گذار عزبی از در باغ
- شمارهٔ ۲۶ - نکته طبع من این نکته چه پاکیزه گفت
- شمارهٔ ۲۷ - قبلۀ آمال حاجیان رَخت چو از مکه برند
- شمارهٔ ۲۸ - طوطی مرا هست یک طوطی اندر قفس
- شمارهٔ ۲۹ - آرزویِ خرِّ دُم بریده بوده است خری که دُم نبودَش
- شمارهٔ ۳۰ - دو قوچِ جنگی چه خواهند از جان هم این دو قوچ
- شمارهٔ ۳۱ - گفتگو با جوانِ فرنگی مَآب گفتم به جوانکی مُفَرَّنگ
- شمارهٔ ۳۲ - سوءِ ظَنّ نمی‌دانم چرا حَتم است و واجب
- شمارهٔ ۳۳ - غَلَبه بر خَشم پیش تر زان کِت غَضَب گردد عیان
- شمارهٔ ۳۴ - دزدانِ نادان دو نفر دزد خری دزدیدند
- شمارهٔ ۳۵ - طبیعی گویی هرچه گویی تو طبیعی می‌گوی
- شمارهٔ ۳۶ - حُرمتِ ربا گفت روزی به جعفرِ صادق
- شمارهٔ ۳۷ - سَجعِ مُهرِ شُتُر گاه بارَم خار باشد گاه دُر
متن اشعار به نقل از گنجور.