پرش به محتوای اصلی
ایرج میرزا ایرج میرزا

مثنوی‌ها

شمارهٔ ۲۳ - در هجوِ اعتمادالتجارِ اصفهانی

ای بی‌خرد اعتمادِ تُجّار

دست از حرکات زشت بردار

تو تاجری ای عَنَم به ریشت

بی خود مبر اعتماد خویشت

ای صارم دولت شهنشاه

هستی تو از این قضیه آگاه

بودند شبی معاشران جمع

با یک دو سه خوب روی چون شمع

آن سیّد خر درآمد از در

گردید به بوستان سر خر

از من بِستد دو بیست تومان

تا آرد فرستَد از صفاهان

از من ستد و ضعیفه را داد

هم بنده و هم ضعیفه را گاد!

ادامه‌ی مثنوی‌ها

  1. شمارهٔ ۲۵ - خر و عَزبشد گذار عزبی از در باغ
  2. شمارهٔ ۲۶ - نکتهطبع من این نکته چه پاکیزه گفت
  3. شمارهٔ ۲۷ - قبلۀ آمالحاجیان رَخت چو از مکه برند
  4. شمارهٔ ۲۸ - طوطیمرا هست یک طوطی اندر قفس
  5. شمارهٔ ۲۹ - آرزویِ خرِّ دُم بریدهبوده است خری که دُم نبودَش
  6. شمارهٔ ۳۰ - دو قوچِ جنگیچه خواهند از جان هم این دو قوچ
  7. شمارهٔ ۳۱ - گفتگو با جوانِ فرنگی مَآبگفتم به جوانکی مُفَرَّنگ
  8. شمارهٔ ۳۲ - سوءِ ظَنّنمی‌دانم چرا حَتم است و واجب
همه‌ی مثنوی‌ها ←

ایرج میرزا درباره‌ی ایرج میرزا

ایرج میرزا (زاده شده در پاییز سال ۱۲۵۲ یا ۱۲۵۳ شمسی در تبریز، درگذشته در ۲۲ اسفند ۱۳۰۴ شمسی در تهران) ملقب به «جلال‌الممالک» و «فخرالشعرا»، از جمله شاعران برجستهٔ ایرانی در عصر مشروطیت (اواخر دوره قاجار و اوایل دوره پهلوی) و از پیشگامان تجدد در ادبیات فارسی بود. او فرزند صدرالشعرا غلامحسین‌میرزا، نوهٔ ایرج پسر فتحعلی‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.