پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۶

قومی که ره به منزل خوبان همی‌برند

اقبال مایه‌ای‌ست که ایشان همی‌برند

جان می‌برند تحفه به نزدیک یار خویش

خرما به بصره، زیره به کرمان همی‌برند

جان را در آن دیار چه قیمت بود ولی

سهل است چون به پیش کریمان همی‌برند

دل برگرفته‌اند از این خاک‌دان چو خضر

تا ره به سوی چشمهٔ حیوان همی‌برند

خود را نگاه دار ز دیوان راه‌زن

کانگشتری ز دست سلیمان همی‌برند

مغرور علم و طاعت و تقوی خود مشو

کانجا از این متاع فراوان همی‌برند

چوگان و دست و پنجه مردان بهانه‌ای‌ست

این گوی را به بخت ز میدان همی‌برند

هان ای همام بنده مردان عشق شو

کایشان رهی به مجلس سلطان همی‌برند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کند
  2. شمارهٔ ۷۹آنچه باید همه داری و نداری مانند
  3. شمارهٔ ۸۰اهل دل در هوس عشق تو سرگردانند
  4. شمارهٔ ۸۱ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بود
  5. شمارهٔ ۸۲هر که او عاشق جمال بود
  6. شمارهٔ ۸۳چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بود
  7. شمارهٔ ۸۴آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بود
  8. شمارهٔ ۸۵هوس عمر عزیزم ز برای تو بود
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.