پرش به محتوای اصلی
همام تبریزی همام تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۵

به خوبی‌ست هر دل نوازی ایازی

ولی همچو محمود کو پاک بازی

نخواهم که روی رقیبان ببینم

گدا را ز سگ واجب است احترازی

جهان پر ز حسن است کو مهرورزی

که با ناز خوبان نماید نیازی

ز هجران وصل دلارام ما دان

به هر جا که پیداست سوزی و سازی

به گوش محبت شنو ذکر جانان

ز آواز ناقوس و بانگ نمازی

به چشم حقیقت نگه کن در اشیا

که تا در دو عالم نیابی مجازی

همام این سخن با کسی گو که داند

به کبکی مده طعمه شاه‌بازی

زهی خوش مجالی که یاران همدم

از اغیار پوشیده گویند رازی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۷کیست کاین فتنه نشاند که تو می‌آغازی
  2. شمارهٔ ۱۹۸در آرزوی تو گشتم به هر دیار بسی
  3. شمارهٔ ۱۹۹نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقی
  4. شمارهٔ ۲۰۰بگذشت بر نظارگان نگذاشت در قالب دلی
  5. شمارهٔ ۲۰۱اکنون که نیست ما را با دوستان وصالی
  6. شمارهٔ ۲۰۲ای خواب که می‌بینمت از بهر خیالی
  7. شمارهٔ ۲۰۳مباد دل ز هوای تو یک زمان خالی
  8. شمارهٔ ۲۰۴کو جوانی تا فدای عشق خوبان کردمی
همه‌ی غزلیات ←

همام تبریزی درباره‌ی همام تبریزی

محمد پسر فریدون همام تبریزی شاعر پارسی سرای قرن هفتم در سال ۶۳۶ هجری قمری در تبریز متولد شد. او در سرودن غزل توانایی بالایی داشت. همام دوستدار سعدی شیرازی بود و در غزلیاتش به استقبال اشعار او رفته است و با او مکاتبات فراوانی داشته است. بنابر برخی از یادداشتهای تاریخی سعدی شیرازی در سفرش به آذربایجان با همام ملاقات داش...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.