پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

غزلیات

شمارهٔ ۵۶

رفته‌ست عزیز من و مکتوب نوشته‌ست

یوسف خبر خویش بیعقوب نوشته‌ست

شد نامه محبوب خط بندگی من

من بنده آن نامه که محبوب نوشته‌ست

گفته‌ست: بخواند سگِ آن کوی سلامم

بنگر که: سلامی به چه اسلوب نوشته‌ست

باز این خط خوب و رقم تازه بلاییست

این تازه رقم را چه بلا خوب نوشته‌ست!

بر نامه سیاهی طلبد آیت رحمت

ما طالب آنیم که مطلوب نوشته‌ست

بر صفحه رخسار تو آن خط دلاویز

یارب! قلم صنع چه مرغوب نوشته‌ست!

یاری که به من نامه نوشته‌ست، هلالی

عیسیست، شفانامه به ایوب نوشته‌ست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۸ماه من، عیدست و شهری را نظر بر روی تست
  2. شمارهٔ ۵۹دلم بسینه سوزان مشوش افتادست
  3. شمارهٔ ۶۰عشقبازی چه بلا فکر خطایی بودست!
  4. شمارهٔ ۶۱راه وفا پیش گیر، کان ز جفا خوشترست
  5. شمارهٔ ۶۲دل‌های مردمان به نشاط جهان خوش است
  6. شمارهٔ ۶۳مرا ز عشق تو صد گونه محنت و المست
  7. شمارهٔ ۶۴جان من، الله الله! این چه تنست؟
  8. شمارهٔ ۶۵این همه لاله، که سر بر زده از خاک منست
همه‌ی غزلیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.