پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۴

ای ز بهار تازه تر، تازه بهار کیستی؟

وه! چه نگار طرفه ای! طرفه نگار کیستی؟

هست رخ تو ماه نو، کوکبه تو شاه حسن

ماه کدام کشوری؟ شاه دیار کیستی؟

لاله و سرو این چمن منفعلند پیش تو

سرو کدام گلشنی؟ لاله عذار کیستی؟

خسته رنج فرقتم، کشته درد حیرتم

من بمیان محنتم، تو بکنار کیستی؟

چیست، هلالی، این همه محنت و درد عاشقی؟

حال تو زار شد، بگو عاشق زار کیستی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۶بر من، ای شوخ، ستم‌ها کردی
  2. شمارهٔ ۳۸۷رفتی، ای ماه، که از مهر وفا می‌کردی
  3. شمارهٔ ۳۸۸ای شهسوار حسن، بمیدان خوش آمدی
  4. شمارهٔ ۳۸۹دوشینه کجا رفتی و مهمان که بودی؟
  5. شمارهٔ ۳۹۰ای مسلمانان، گرفتارم بدست کافری
  6. شمارهٔ ۳۹۱چند پرسم خبر وصل و نیابم اثری؟
  7. شمارهٔ ۳۹۲من بنده کمین و تو سلطان کشوری
  8. شمارهٔ ۳۹۳ز دوری تا به کی، ما را چنین مهجور می‌داری؟
همه‌ی غزلیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.