پرش به محتوای اصلی
هلالی جغتایی هلالی جغتایی

غزلیات

شمارهٔ ۱۸۰

ای به خوبی از همه خوبان عالم خوب‌تر

شیوه حسن و جمالت هر یک از هم خوب‌تر

آدمی، گر یوسف مصرست، مانند تو نیست

ای تو از مجموع فرزندان عالم خوب‌تر

رنگت از می حالتی دارد، که از گل خوش‌تر است

وآن عرق بر عارض پاکت ز شبنم خوب‌تر

خوب‌تر شد روی گلگونت، به دور خط سبز

آری، آری، باغ باشد سبز و خرم خوب‌تر

ملک جان، تسلیم سلطان خیالش شد، که هست

کشور ما بر چنین شاهی مسلم خوب‌تر

کاسه کاسه با سگانت می‌خورم خون جگر

زآن که می خوبست و با یاران همدم خوب‌تر

تشنه‌لب بوسد هلالی خاک آن در، زآن که هست

خاک پای پاک آن کو ز آب زمزم خوب‌تر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۸۲تا ز خط عنبرین حسن تو شد بیش تر
  2. شمارهٔ ۱۸۳جامه گلگون، روی آتشناک از گل پاک تر
  3. شمارهٔ ۱۸۴هر روز در کویش روم، پیدا کنم یار دگر
  4. شمارهٔ ۱۸۵وه! که بازم فلک انداخت به غوغای دگر
  5. شمارهٔ ۱۸۶حاش لله! کز رخت چشم افگنم سوی دگر
  6. شمارهٔ ۱۸۷با رخ زرد آمدم سوی درت، ای سروناز
  7. شمارهٔ ۱۸۸برو، ای نرگس رعنا، تو باین چشم مناز
  8. شمارهٔ ۱۸۹قد تو عمر درازست و سرو گلشن ناز
همه‌ی غزلیات ←

هلالی جغتایی درباره‌ی هلالی جغتایی

بدرالدین هلالی استرآبادی از بزرگترین شاعران اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم بوده است که اصالتاً از ترکان جغتایی است. او در هرات متولد شده است و از ملازمان امیر علیشیر نوایی بوده است. شهرت او در غزل است و مثنویهای شاه و درویش (شاه و گدا)، صفات‌العاشقین و لیلی و مجنون او نیز معروف است. امیر عبیدالله خان ازبک او را به جهت ک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.