پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۴۷۱

ز فیض روی تو خط کامیاب می باشد

چراغ گوشه نشین ماهتاب می باشد

چه می شود؟ گرو بوسه دل ز من بستان

متاع خانهٔ ملّا، کتاب می باشد

خیال زلف نهفتم به دل، ندانستم

که بوی، پرده دَرِ مشک ناب می باشد

گشاده روی بود، در دل است تا معنی

نفس به چهرهٔ مطلب نقاب می باشد

ز اشک تلخ من احوال دل توان فهمید

همیشه نکهت گل باگلاب می باشد

من از سکوت فلک، ترک مدّعا گفتم

لب خموش، به سائل جواب می باشد

عجب نباشد اگر دل شکسته ایم حزین

شکست با ورق انتخاب می باشد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۷۳اهل قلم فراغت دنیا نمی‌کنند
  2. شمارهٔ ۴۷۴گر دل سر شکایت دیرینه واکند
  3. شمارهٔ ۴۷۵بهار اسباب شورم را به سامان کرده می آید
  4. شمارهٔ ۴۷۶تابی به سر زلف زد و طرّه به خم داد
  5. شمارهٔ ۴۷۷خوشا روزی که تیرت، پی به جان مستمند آرد
  6. شمارهٔ ۴۷۸بر سر تربتم آن نوگل خندان آرید
  7. شمارهٔ ۴۷۹اگر دست مرا ساقی به یک رطل گران گیرد
  8. شمارهٔ ۴۸۰پیکان تو مشکل که به دل یار توان کرد
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.