پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۴۶۹

عشق آمد و از سینهٔ من دود برآورد

گلزار خلیل، آتش نمرود برآورد

از آه سریع الاثر خویش چه گویم؟

جانی که به لب بود مرا زود برآورد

یاقوت صفت دود نبود آتش ما را

دود از دلم آن لعل خط آلود برآورد

پیغمبر حُسنیّ و کتاب الله خطّت

اسرار که در پرده نهان بود برآورد

تا رنجه حزین از ستم عشق نگردی

ایّام تو را حادثه فرسود، برآورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۴۷۱ز فیض روی تو خط کامیاب می باشد
  2. شمارهٔ ۴۷۲ساقی چه شد که آتش موسی ز می کند؟
  3. شمارهٔ ۴۷۳اهل قلم فراغت دنیا نمی‌کنند
  4. شمارهٔ ۴۷۴گر دل سر شکایت دیرینه واکند
  5. شمارهٔ ۴۷۵بهار اسباب شورم را به سامان کرده می آید
  6. شمارهٔ ۴۷۶تابی به سر زلف زد و طرّه به خم داد
  7. شمارهٔ ۴۷۷خوشا روزی که تیرت، پی به جان مستمند آرد
  8. شمارهٔ ۴۷۸بر سر تربتم آن نوگل خندان آرید
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.