پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۷۹

با چرخ سفله، همّت ما در نبرد بود

گر روزگار پشت نمی داد مرد بود

یک کس به غیر داغ به ما گرم برنخورد

تا بود همدمی به نفسهای سرد بود

چون زعفران، خزان من آمد بهار من

اکسیر شادمانی ما رنگ زرد بود

از یاد سرد مهریت افسرد در فراق

داغ دلم که انجمن افروز درد بود

ما آزموده ایم حزین ، کار روزگار

پاس وفا، تفاوت نامرد و مرد بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۱یاد آن زمان که بادهٔ عشرت به کام بود
  2. شمارهٔ ۳۸۲طاق میخانهٔ مستان خم ابروی تو بود
  3. شمارهٔ ۳۸۳همّت ما مدد پیر و جوان خواهد بود
  4. شمارهٔ ۳۸۴امشب که دل در آتش آن گلعذار بود
  5. شمارهٔ ۳۸۵در دیده مرا بی تو پریشان نظری بود
  6. شمارهٔ ۳۸۶امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
  7. شمارهٔ ۳۸۷ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟
  8. شمارهٔ ۳۸۸حاشا که دل به درد تو دادن نهان بود
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.