پرش به محتوای اصلی
حزین لاهیجی حزین لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۳

همّت ما مدد پیر و جوان خواهد بود

خاک ما خاک مراد دو جهان خواهد بود

گرد عصیان اگر از چهرهٔ جان افشانی

آستین کرمت را چه زیان خواهد بود؟

عکس بیرون نرود ز آینهٔ حیرت ما

دیده تا هست، به رویت نگران خواهد بود

لب لعلت به دل تنگ چه خونها که نکرد

غنچه تا هست ز خونابه کشان خواهد بود

نشود یک نفس از ذکر تو خاموش، حزین

همه دم نام خوشت ورد زبان خواهد بود

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۵در دیده مرا بی تو پریشان نظری بود
  2. شمارهٔ ۳۸۶امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
  3. شمارهٔ ۳۸۷ز حشر مستی ما را چه باک خواهد بود؟
  4. شمارهٔ ۳۸۸حاشا که دل به درد تو دادن نهان بود
  5. شمارهٔ ۳۸۹به قامت شاخ گل را از دمیدن باز می دارد
  6. شمارهٔ ۳۹۰خوش آنکه ساقی مجلس نقاب بردارد
  7. شمارهٔ ۳۹۱آن یار بی حقیقت، پاس وفا ندارد
  8. شمارهٔ ۳۹۲به غیر از گریه عاشق در جهان کاری نمی دارد
همه‌ی غزلیات ←

حزین لاهیجی درباره‌ی حزین لاهیجی

محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.