پرش به محتوای اصلی
حاجب شیرازی حاجب شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۷

روز جشن جم و هان نوبت جامست امروز

جام ده جام که هر کار بکامست امروز

گل چو شاه است و غلامان سرا، سرو، و سمن

ساز، زد صیحه چو چاووش سلامست امروز

آنکه یک عمر بدی معتکف اندر مسجد

پیکرش بر در میخانه مقامست امروز

بلبل از شوق گل امروز بود نغمه سرا

کار عشاق همانا به نظامست امروز

فتوی پیر مغان است که در مذهب ما

می حلال است ریا محض حرامست امروز

خال مشگین تو در زلف دلم کرده اسیر

مرغی اندر طمع دانه به دامست امروز

گفتم از روز قیامت خبری هست تو را

قد، بر افراخت که هان روز قیامست امروز

در خرابات که سر منزل قلاشان است

مسکن واعظ و مأوای امامست امروز

باده خور زانکه بود شحنه چنان مست که باز

مست و هشیار نداند که کدامست امروز

مدعی را مچشان باده معنی «حاجب »

بله پخته کجا در زر خامست امروز

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۹ای لعل تو شیرین و بیان تو شکرریز
  2. شمارهٔ ۱۲۰مطبوع اگر که مال بود جان اگر عزیز
  3. شمارهٔ ۱۲۱مستانه بسر میکده را در زده ای باز
  4. شمارهٔ ۱۲۲ساقی شب زنده دار وقت صبوح است خیز
  5. شمارهٔ ۱۲۳ناز تو کشیم ای ز سر تا قدمی ناز
  6. شمارهٔ ۱۲۴چهره بر افروخت دلارام باز
  7. شمارهٔ ۱۲۵اگرچه رشته مشروطه را سری است دراز
  8. شمارهٔ ۱۲۶تو هر چه ناز کنی ما اگر کنیم نیاز
همه‌ی غزلیات ←

حاجب شیرازی درباره‌ی حاجب شیرازی

میرزا حیدرعلی فرزند میرزا جعفر معروف به حاجب شیرازی (زادهٔ ۱۲۷۱ قمری در روستای کناره از توابع مرودشت، درگذشتهٔ ۱۳۳۴ قمری در تهران) شاعر، صوفی و هنرمند سدهٔ سیزدهم و چهاردهم است. پدرش، میرزا جعفر، از مشایخ سلسله ذهبیه و نقاش و قلمدان‌ساز بود. حاجب در جوانی با پدرش به شیراز رفت و علوم ادبی و نقاشی را در آن‌جا فراگرفت....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.