پرش به محتوای اصلی
حاجب شیرازی حاجب شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۵

شد صبح وصل روشن یا ایها المدثر

تا کی به خواب نازی ای دوست قُم فَاَنذَر

نخل کمال بریافت جیب جلال بشکافت

خورشید معرفت تافت قم یا بشیر بشر

خلقی در استماعند یا مصطفی فحدث

جمعی در انتظارند یا مرتضی فقدر

معبود عالمی تو مقصود عالمی تو

مسجود عالمی تو قم ربک فکبر

این شعر خود گواه است کز نور همچو ماه است

زیبای بزم شاه است ای پیک صبح فانشر

«حاجب » به عین عزلت دارد بساط عشرت

دلبر نموده ما را در امر خود مخیر

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷روز جشن جم و هان نوبت جامست امروز
  2. شمارهٔ ۱۱۸دلدار دوست ترک سفر کرد ساز باز
  3. شمارهٔ ۱۱۹ای لعل تو شیرین و بیان تو شکرریز
  4. شمارهٔ ۱۲۰مطبوع اگر که مال بود جان اگر عزیز
  5. شمارهٔ ۱۲۱مستانه بسر میکده را در زده ای باز
  6. شمارهٔ ۱۲۲ساقی شب زنده دار وقت صبوح است خیز
  7. شمارهٔ ۱۲۳ناز تو کشیم ای ز سر تا قدمی ناز
  8. شمارهٔ ۱۲۴چهره بر افروخت دلارام باز
همه‌ی غزلیات ←

حاجب شیرازی درباره‌ی حاجب شیرازی

میرزا حیدرعلی فرزند میرزا جعفر معروف به حاجب شیرازی (زادهٔ ۱۲۷۱ قمری در روستای کناره از توابع مرودشت، درگذشتهٔ ۱۳۳۴ قمری در تهران) شاعر، صوفی و هنرمند سدهٔ سیزدهم و چهاردهم است. پدرش، میرزا جعفر، از مشایخ سلسله ذهبیه و نقاش و قلمدان‌ساز بود. حاجب در جوانی با پدرش به شیراز رفت و علوم ادبی و نقاشی را در آن‌جا فراگرفت....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.