شمارهٔ ۹۲

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۹۴شد وقت سحر چشم تو تا چند بخواب است
2. شمارهٔ ۹۵آن جامه بر آن بدن چه زیباست
3. شمارهٔ ۹۶عشق است که اندر دو جهان راه نجات است
4. شمارهٔ ۹۷کس نیست که از لعل تو دشنام شنیده است
5. شمارهٔ ۹۸از زلف سیاهت که همه چین و شکنج است
6. شمارهٔ ۹۹نوبت عشرت است و وقت صبوح
7. شمارهٔ ۱۰۰تو را مسجد مرا میخانه ای شیخ
8. شمارهٔ ۱۰۱قدم بگذار و از ما بگذر ای شیخ