پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۹

نوبت عشرت است و وقت صبوح

میزند مرغ صبح یا سبوح

طاب وقت الشراب والاطراب

اشرق الصبح و النسیم تفوح

می بگیر از کف غزالی مست

ان قرن الغزال کادیلوح

صبح زاهد بود دعای صباح

صبح عارف بود شراب صبوح

بحر اندیشه گشته طوفان زای

چنگ زن در رکاب کشتی نوح

گو بناصح که لب فرو بندد

ما شکستیم توبه های نصوح

باده را راح کرده نام عرب

که بود روح قلب و راحت روح

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱قدم بگذار و از ما بگذر ای شیخ
  2. شمارهٔ ۱۰۲روز بحث از رساله دارد شیخ
  3. شمارهٔ ۱۰۳بکوی میفروشم بار دادند
  4. شمارهٔ ۱۰۴شیخ است و حلقه بر در خمار میزند
  5. شمارهٔ ۱۰۵بخت اگر یاری کند دلدار دلداری کند
  6. شمارهٔ ۱۰۶دو چشم مست تو کز خواب ناز برخیزد
  7. شمارهٔ ۱۰۷دیشب مغی از خانه خمار برآمد
  8. شمارهٔ ۱۰۸نام مه گل را مه خرداد نهادند
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.