پرش به محتوای اصلی
میرزا حبیب خراسانی میرزا حبیب خراسانی

غزلیات

شمارهٔ ۹۱

دل عاشق که نازکتر زجام است

چسانش طاقت سنگ ملام است

چه بگریزد زسنگ آنکش نه جام است

چه پرهیز در ننگ آنکش نه نام است

بده در جام جم خون سیاوش

که کیخسرو کنون مارا غلام است

بیا عقد زناشوئی بر آریم

که جفت بنت کرم ابن الکرام است

بچین زلف او گمشد دل ما

از این روگاه دال و گاه لام است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۳ایخواجه شنیدم که لبت کان نبات است
  2. شمارهٔ ۹۴شد وقت سحر چشم تو تا چند بخواب است
  3. شمارهٔ ۹۵آن جامه بر آن بدن چه زیباست
  4. شمارهٔ ۹۶عشق است که اندر دو جهان راه نجات است
  5. شمارهٔ ۹۷کس نیست که از لعل تو دشنام شنیده است
  6. شمارهٔ ۹۸از زلف سیاهت که همه چین و شکنج است
  7. شمارهٔ ۹۹نوبت عشرت است و وقت صبوح
  8. شمارهٔ ۱۰۰تو را مسجد مرا میخانه ای شیخ
همه‌ی غزلیات ←

میرزا حبیب خراسانی درباره‌ی میرزا حبیب خراسانی

میرزا حبیب الله شهیدی (زاده ۱۲۲۸ خورشیدی، ۱۲۶۶ هجری قمری در مشهد - درگذشته ۱۲۸۷ خورشیدی، ۱۳۲۷ هجری قمری) (در بعضی منابع نام او را میرزا حبیب الله مجتهد رضوی یا حسینی هم نوشته‌اند) متخلص به «حبیب» و معروف به «حبیب خراسانی» شاعر، عارف و مجتهد شیعی دورهٔ قاجاریه بوده‌است (در خراسان با عنوان «آقا» شناخته می‌شده). پدرش میر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.