پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۸۷

غیر ناکامی ز محبوبان مرا مطلوب نیست

عاشقان را کام دل جستن ز خوبان خوب نیست

چون ندیدم صد جفا از یار می خواهم وفا

چیزی از محبوب می خواهم که در محبوب نیست

مرد باید تا نیازارد ز خود معشوق را

بهر یوسف در زلیخا رأفت یعقوب نیست

شد دلم صد پاره ناوردم شکایت بر زبان

محنت و صبری که در من هست در ایوب نیست

نیست جز لیلی بقای عشق مجنون را سبب

ضایع است آنکس که بر گل چهره منسوب نیست

زاهد گچ رو ندارد رغبت عشق بتان

راستی را این روش از هیچ کس مرغوب نیست

نیستم یک دم فضولی بی تماشای بتان

شاهد مقصد ز من در هیچ جا محجوب نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۹دل الفت تمام بآن خاک در گرفت
  2. شمارهٔ ۹۰هوای خاک درت باز در سر افتادست
  3. شمارهٔ ۹۱بر جان ما جفای نکویان ز حد گذشت
  4. شمارهٔ ۹۲در دل لاله غمت آتش سودا انداخت
  5. شمارهٔ ۹۳کم التفاتی خوبان بعاشقان ستم است
  6. شمارهٔ ۹۴هست با خلعت گلگون قدت ای حور سرشت
  7. شمارهٔ ۹۵تا غایبی تو مجلس ما را حضور نیست
  8. شمارهٔ ۹۶سنگ بیداد بتان آیینه دل را شکست
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.