پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۶

ورد منست نام تو یا مرتضی علی

من کیستم غلام تو یا مرتضی علی

شکر خدا که سایه فکنده‌ست بر سرم

اقبال مستدام تو یا مرتضی علی

هر حکمتی که هست کلام مجید را

درج است در کلام تو یا مرتضی علی

بهر نجات بر همه چون طاعت خدا

فرض است احترام تو یا مرتضی علی

مانند کعبه معبد انس و ملائک است

هرجا بود مقام تو یا مرتضی علی

در هر غرض که می‌طلبد از فلک کسی

شرط است اهتمام تو یا مرتضی علی

هر لحظه می‌رسد به فضولی هزار فیض

از خوان لطف عام تو یا مرتضی علی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۸یارب آن بی درد را در دل ز عشق افکن غمی
  2. شمارهٔ ۳۸۹ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
  3. شمارهٔ ۳۹۰از پری رویان بدل بردن همین مایل تویی
  4. شمارهٔ ۳۹۱چو شمعم سوخت دل بر یاد بزم مجلس آرایی
  5. شمارهٔ ۳۹۲نمودی لطف پیشم آمدی کردی ستم رفتی
  6. شمارهٔ ۳۹۳بی غرض در هستیم آتش نزد شوق گلی
  7. شمارهٔ ۳۹۴به یاد خاک درش گرچه ای سرشک دویدی
  8. شمارهٔ ۳۹۵ما چه کردیم چه گفتیم چه دیدی چه شنیدی
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.