پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۸۳

پی ماتم میان انجمن ای ماه جا کردی

ز غیرت باز بر من شهر را ماتم سرا کردی

مرا گفتی مکن افغان که فردا خواهمت کشتن

شب قتلست منعم از فغان کردن چرا کردی

چه بود از خاک آن در دور کردی کشتگانت را

شهیدان را چرا بیرون ز خاک کربلا کردی

زدی در رنگ ماتم گاه بر سر گاه بر سینه

رساندی ظلم تا حدی که بر خود هم جفا کردی

شدی عاشوریان را شمع محفل چون نمیرم من

چه باشد بهتر از مردن تو چون میل عزا کردی

بگریه آب دادی سبزه خاک شهیدان را

اسیران بلا را کشته تیغ وفا کردی

فضولی در ره او کشته تیغ جفا گشتی

عفاک الله شهید کربلا را اقتدا کردی

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۸۵مرا ای سایه در دشت جنون عمریست همراهی
  2. شمارهٔ ۳۸۶ورد منست نام تو یا مرتضی علی
  3. شمارهٔ ۳۸۷گر خدنگ غمزه را زین سان دمادم می‌زنی
  4. شمارهٔ ۳۸۸یارب آن بی درد را در دل ز عشق افکن غمی
  5. شمارهٔ ۳۸۹ای دل ز خویش بگذر گر میل یار داری
  6. شمارهٔ ۳۹۰از پری رویان بدل بردن همین مایل تویی
  7. شمارهٔ ۳۹۱چو شمعم سوخت دل بر یاد بزم مجلس آرایی
  8. شمارهٔ ۳۹۲نمودی لطف پیشم آمدی کردی ستم رفتی
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.