پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۳

ای دل از کار عشق عار مکن

عشق تا هست هیچ کار مکن

نیست انکار عشق را یمنی

مکن این کار زینهار مکن

تا ترا عشق و عاشقی باشد

شیوه دیگر اختیار مکن

راحتی در جهان اگر خواهی

خویش را اهل اعتبار مکن

پی تقلید خاص و عام مرو

خدمت شاه و شهریار مکن

ور نجات دو کون می طلبی

غیر دیوانگی شعار مکن

از فضولی نصیحتی بشنو

ترک خوبان گل عذار مکن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۵چو شمع ز آتش دل اضطراب دارم من
  2. شمارهٔ ۳۵۶حباب نیست ز خون گرد دیده تر من
  3. شمارهٔ ۳۵۷شد واقف از خیال من آن مه بحال من
  4. شمارهٔ ۳۵۸ای بر فراز مسند عزت مکان تو
  5. شمارهٔ ۳۵۹ای بر فراز چرخ برین بارگاه تو
  6. شمارهٔ ۳۶۰سرم را درد بر بالین محنت سود دور از تو
  7. شمارهٔ ۳۶۱کرد ناصح منع من از گریه بی رخسار او
  8. شمارهٔ ۳۶۲دل که پنهان است شوق لعل محبوبان درو
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.