پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۵

چو شمع ز آتش دل اضطراب دارم من

دل پر آتش چشم و پر آب دارم من

ره نظاره ز غیر تو بسته ام شب هجر

مکن خیال که در دیده خواب دارم من

شهید ساخت مرا جور بی حساب بتان

چه غم ز پرسش روز حساب دارم من

فلک بدور مخالف مرا نترساند

مشوشم چه غم از انقلاب دارم من

ز سایه در پی آن مه رقیب می فکند

هزار داغ بدل ز آفتاب دارم من

چه گونه چاک کنم سینه پیش بی دردان

بتی ز چشم بدان در نقاب دارم من

فضولی از الم بی کسی نخواهم رست

چنین که از همه کس اجتناب دارم من

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۵۷شد واقف از خیال من آن مه بحال من
  2. شمارهٔ ۳۵۸ای بر فراز مسند عزت مکان تو
  3. شمارهٔ ۳۵۹ای بر فراز چرخ برین بارگاه تو
  4. شمارهٔ ۳۶۰سرم را درد بر بالین محنت سود دور از تو
  5. شمارهٔ ۳۶۱کرد ناصح منع من از گریه بی رخسار او
  6. شمارهٔ ۳۶۲دل که پنهان است شوق لعل محبوبان درو
  7. شمارهٔ ۳۶۳نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با او
  8. شمارهٔ ۳۶۴اگر بگذشت مجنون من بماندم یادگار او
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.