پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵۸

ای بر فراز مسند عزت مکان تو

برتر ز هر چه برتر از آن نیست شان تو

برهان قاطع آمده قول تو سر بسر

عالم شده مسخر تیغ زبان تو

بر خاص و عام خوان کرامت کشیده

مپسند خلق هر دو جهان میهمان تو

هر صبح و شام هست بتقریر مقربان

حی علی الصلاة صلایی بخوان تو

حرفی بس است بهر دوایی هزار درد

گاه تکلم از لب گوهر فشان تو

انس و ملک بسجده سزد گر نهند سر

جایی که پا نهاده سگ آستان تو

باد از روان و روح فضولی درودها

هر لحظه بر روان تو و پی روان تو

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۶۰سرم را درد بر بالین محنت سود دور از تو
  2. شمارهٔ ۳۶۱کرد ناصح منع من از گریه بی رخسار او
  3. شمارهٔ ۳۶۲دل که پنهان است شوق لعل محبوبان درو
  4. شمارهٔ ۳۶۳نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با او
  5. شمارهٔ ۳۶۴اگر بگذشت مجنون من بماندم یادگار او
  6. شمارهٔ ۳۶۵شد درون سینه دل دیوانه از سودای او
  7. شمارهٔ ۳۶۶ز فلک می گذرد آه و فغانم بی تو
  8. شمارهٔ ۳۶۷ز درد دل سختی از زبان من بشنو
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.