پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳۶

در ره عشق بتانست رفیقم توفیق

غیر توفیق درین راه مرا نیست رفیق

اهل تقلید ندارند ثباتی در ذات

صدق این واقعه از سایه خود کن تحقیق

قطره اشک مرا خوار مبین ای زاهد

حذر ای مورچه زین قطره که بحریست عمیق

آه و اشکم دو گواهند که در دعوی عشق

می دهد از پی هم بر سخن من تصدیق

طالب آن به که مقید بتعلق نبود

هست در راه طلب قید تعلق تعویق

قطره اشک مرا رنگ گل از داغ دلست

لاله رنگ از اثر تاب سهیل است عقیق

در ره عشق فضولی مگزین رسم ورع

بی طریق است خلاف روش اهل طریق

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۳۸بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشق
  2. شمارهٔ ۲۳۹ما را ز وصل دوست جدا می کند فلک
  3. شمارهٔ ۲۴۰کرد از خون جگر چرخ تنم را نمناک
  4. شمارهٔ ۲۴۱ای از تو بی دلان را درمان درد حاصل
  5. شمارهٔ ۲۴۲نه چندان است مرا در غم هجران تو حال
  6. شمارهٔ ۲۴۳ز حد گذشت بدور تو بی قراری دل
  7. شمارهٔ ۲۴۴ای دل از دیده فزون دیده ز دل سوی تو مایل
  8. شمارهٔ ۲۴۵متصل دارد سر سودای ابروی تو دل
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.