پرش به محتوای اصلی
فضولی فضولی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۶

یار ما را به ازین زار و حزین می خواهد

به ازین چیست که ما را به ازین می خواهد

هوس عاشقی آن بت بی باک کند

خویش را هر که چون من بی دل و دین می خواهد

آهم از چرخ برین می گذرد وه کان تیر

هدفی دورتر از چرخ برین می خواهد

زیر زین مه نو رخش فلک جلوه گرست

شهسواری چو تو در خانه زین می خواهد

گردی از خاک سر کوی تو برخاست مگر

آسمان سرمه چشمی ز زمین می خواهد

دل که رشک بت چین گفت ترا عین خطاست

ز غضب باز در ابروی تو چین می خواهد

نیست مطلوب فضولی ز فلک کام دگر

وصل آن ماه رخ زهره جبین می خواهد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۳۸ندانستم که آن ماه آن چنین راه ستم گیرد
  2. شمارهٔ ۱۳۹طمع جور دلم زان بت بدخو دارد
  3. شمارهٔ ۱۴۰خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خود
  4. شمارهٔ ۱۴۱چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیرد
  5. شمارهٔ ۱۴۲چه عجب گر به دل از تیغ تو بیداد رسد
  6. شمارهٔ ۱۴۳من که باشم که مرا کوی تو مسکن باشد
  7. شمارهٔ ۱۴۴درین محنت سرا آن به که عاقل خانه کم گیرد
  8. شمارهٔ ۱۴۵ملک را گر نظر بر قد آن سرو روان افتد
همه‌ی غزلیات ←

فضولی درباره‌ی فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارس...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.