پرش به محتوای اصلی
فیاض لاهیجی فیاض لاهیجی

غزلیات

شمارهٔ ۳۲

صلای می‌زنم امروز مه‌وش خود را

به دست خویش برافروزم آتش خود را

خیال زلف تو سودا اگر بیفزاید

کنم چه چاره دماغ مشوّش خود را!

به یک نگاه توان قتل عام عالم کرد

چرا تهی کنی از تیر ترکش خود را

به نیم جلوه جهانی ز دست و پا رفتند

عنان کشیده نگه‌دار ابرش خود را

اگر مضایقه در نیم جان کنم فیّاض

چه‌گونه رام کنم شوخ سرکش خود را

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۴به ناز و غمزه خود آموختم جانانهٔ خود را
  2. شمارهٔ ۳۵تمنّای تو جان اندر تن آرد نقش دیبا را
  3. شمارهٔ ۳۶نکرد ناخن تدبیر اثر دل ما را
  4. شمارهٔ ۳۷خوی کرده و نشانده بر آتش گلاب را
  5. شمارهٔ ۳۸کی می‌دهم به جنس دوا نقد درد را!
  6. شمارهٔ ۳۹پنجه می‌بازد خرد آن دست چوگان‌باز را
  7. شمارهٔ ۴۰تا ز دمسردان نگه دارم چراغ خویش را
  8. شمارهٔ ۴۱چنان سودای او بر خویشتن پیچاند آتش را
همه‌ی غزلیات ←

فیاض لاهیجی درباره‌ی فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.