پرش به محتوای اصلی
فصیحی هروی فصیحی هروی

غزلیات

شمارهٔ ۳۵

امشب از دولت دیدار تو عید نظرست

دیده را بر سر هر یک مژه رقص دگرست

از نگه دیده سبکبال‌تر آید سویت

مژه پنداری بر دیده مشتاق پرست

رتبه حسن بلندست چه حاجت به نقاب

بهر منع نگهی کز مژه کوتاهترست

نگه از روی تو آمد مژه کرد استقبال

وین زمان دیده ز رشک مژه خونین جگرست

نشئه خون جگر بود فصیحی آهم

وین زمان سبزه سیراب بهشت اثرست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۳۷عالم ز ما تهی و ز افغان ما پرست
  2. شمارهٔ ۳۸ما غریبان را ز ناکامی کنار جان پرست
  3. شمارهٔ ۳۹بی روی او نظاره ز چشمم برون نشست
  4. شمارهٔ ۴۰وفای عهد ز خوبان عهد ما غلط‌ست
  5. شمارهٔ ۴۱در مذهب ما هر چه بجز دوست حرامست
  6. شمارهٔ ۴۲بی بصر دیده ارباب هوس حیرانست
  7. شمارهٔ ۴۳برون شدن ز دلم درد را چه امکانست
  8. شمارهٔ ۴۴چون غنچه دلم شیفته و دل نگرانست
همه‌ی غزلیات ←

فصیحی هروی درباره‌ی فصیحی هروی

میرزا فصیح‌الدین فصیحی هروی فرزند ابوالمکارم (زادهٔ بخارا احتمالاً در سال ۹۸۷ قمری، درگذشتهٔ سال ۱۰۴۹ قمری در هرات) شاعری که از بزرگان سادات هرات بود و نسبش به خواجه عبدالله انصاری می‌رسد. پس از چیرگی عبیدالله خان ازبک بر هرات در ۹۹۷ق، ابوالمکارم با خانواده‌اش به هرات بازگشت و همانجا ساکن شد و در همان زمان، فصیح‌الدین...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.