فهرست اشعار
- شمارهٔ ١ ای کرمت نظم داده کار جهانرا
- شمارهٔ ٢ - وله ای دل ار خواهی گذر بر گلشن دارالبقا
- شمارهٔ ٣ - وله در مدح علاءالدین محمد اگر تو جلوه دهی قامت چو طوبی را
- شمارهٔ ۴ - وله ایضاً در مدح حضرت مولی علی (ع) والصلوه مقتدای اهل عالم چون گذشت از مصطفا
- شمارهٔ ۵ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد مدتی گردون ز غیرت داشت سرگردان مرا
- شمارهٔ ۶ - وله ایضاً در مدح امیر شیخ حسن واجب بود از راه نیاز اهل زمن را
- شمارهٔ ٧ - قصیده در مدح طغا تیمور خان ای کرده روز را ز شب قیرگون نقاب
- شمارهٔ ٨ - وله ای بزیر سایه لطفت مدار آفتاب
- شمارهٔ ٩ - وله ایضاً حبذا قصری که دارد پای ثابت اندر آب
- شمارهٔ ١٠ - ایضاً قصیده در مدح و تهنیت ورود امیر یحیی فرخنده باد مقدم دستور کامیاب
- شمارهٔ ١١ - وله ایضاً در مدح امیر ستلمش بیگ دوش این سیمرغ زرین بال یعنی آفتاب
- شمارهٔ ١٢ - ایضاً قصیده در مدح امیر تاج الدین علی سربداری منت ایزد را که دیگر باره بی هیچ انقلاب
- شمارهٔ ١٣ - وله ایضاً فی التوحید ایدل گرت شناختن راه حق هواست
- شمارهٔ ١۴ - وله ایضاً ای دیده در شناختن حال کاینات
- شمارهٔ ١۵ - ایضاً فی التوحید ایدل غافل بدان کاحوال عالم هیچ نیست
- شمارهٔ ١۶ - وله ایضاً در تعریف بنا و مدح حکیم الدین بانی آن اینمنزل خجسته که بس روحپرورست
- شمارهٔ ١٧ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد وزیر امروز در زمانه دلم شاد و خرم است
- شمارهٔ ١٨ - قصیده ایضاً له ای کاشف اسرار فلک رأی منیرت
- شمارهٔ ١٩ - ایضاً له در مدح تاج الدین علی آنکه دست و دل او مظهر جود و کرم است
- شمارهٔ ٢٠ - ایضاً له ای سایه خدای توئی همچو آفتاب
- شمارهٔ ٢١ - قصیده جهان پیر را دولت جوانست
- شمارهٔ ٢٢ - ایضاً له قصیده چون فلک از آفتاب مشعله ئی درگرفت
- شمارهٔ ٢٣ - قصیده در تعریف بنای مسجد جامع سبزوار و مدح تاج الدین بانی آن حبذّا طاقی که جفت این رواق اخضرست
- شمارهٔ ٢۴ - قصیده فی المنقبه خرم دلی که مجمع سودای حیدرست
- شمارهٔ ٢۵ - قصیده دو سه روزی دگرم جان بر تن مهمانست
- شمارهٔ ٢۶ - وله ایضاً قصیده در مدح علاءالدین محمد ساقی بیا که موسم نوشیدن ملست
- شمارهٔ ٢٧ - وله ایضاً ملمع در مدح وجیه الدین مسعود شاه ساقی الاصحاب مائا بارقا کالنار هات
- شمارهٔ ٢٨ - وله در تهنیت عید روزه شهریارا ماه روزه بر تو میمون باد و هست
- شمارهٔ ٢٩ - قصیده در مدح خواجه یحیی کار ملک و دین بحمدالله نظام از سرگرفت
- شمارهٔ ٣٠ - قصیده در مدح حضرت علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیه و الثناء و تعریف بقعه منوره او گوهر افشان کن ز جان ایدل که میدانی چه جاست
- شمارهٔ ٣١ - قصیده در مدح خاتم الانبیاءعلی مرتضی و بقیه امامان هدی مظهر نور نخستین ذات پاک مصطفاست
- شمارهٔ ٣٢ - قصیده در مدح حضرت ولایت نوری که هست مطلع آن هل اتی علیست
- شمارهٔ ٣٣ - قصیده هر که را توفیق ایزد یار و دولت یاورست
- شمارهٔ ٣۴ - ایضاً قصیده در مدح شاه ابونصر یا رب این نکهت جانپرور مشک ختن است
- شمارهٔ ٣۵ - در تعریف شادیاخ یا رب این باغ ارم یا شادیاخ خرم است
- شمارهٔ ٣۶ - قصیده الوداع ایدل که ما زینجا سفر خواهیم کرد
- شمارهٔ ٣٧ - ایضاً قصیده در منقبت حضرت علی مرتضی(ع) والصلوه آنرا که پیشوای دو عالم علی بود
- شمارهٔ ٣٨ - قصیده فی النصیحه ایها الناس دل از کار جهان برگیرید
- شمارهٔ ٣٩ - وله قصیده در مدح امیرمعز الدین حسین کرت این منم یا رب که بختم پیشوایی می‌کند
- شمارهٔ ۴٠ - ایضاً قصیده له در مدح علاءالدین محمد این سعادت بین که باز اهل خراسان یافتند
- شمارهٔ ۴١ - ایضاً له آن پریچهره که صد عاشق زارش باشد
- شمارهٔ ۴٢ - وله فی المدح ایضاً این سعادت بین که باز اندر زمان آمد پدید
- شمارهٔ ۴٣ - قصیده ایضاً له در مدح طغا یتمور خان و تهنیت ورود او ایدل بیار مژده که شاه جهان رسید
- شمارهٔ ۴۴ - قصیده در مدح محمد بیک ارغونشاه امیری کو سزای گاه باشد
- شمارهٔ ۴۵ - قصیده بار دگر زمانه مراد دلم بداد
- شمارهٔ ۴۶ - وله با شاه بین چه مرحمتست این که حق نمود
- شمارهٔ ۴٧ - وله ایضاً ترک من بر سطح مه خطی مدور می‌کشد
- شمارهٔ ۴٨ - وله ایضاً قصیده در مدح امیر محمد بیک چون نگارم گوی مه از غالیه چوگان کند
- شمارهٔ ۴٩ - قصیده خبری سوی نگارم بخراسان که برد
- شمارهٔ ۵٠ - قصیده دوش نسیم سحر بادم مشک وز باد
- شمارهٔ ۵١ - قصیده رسید خسرو عادل بطالع مسعود
- شمارهٔ ۵٢ - قصیده در مدح خواجه علاءالدین محمد زهی به سلسله زلف مشگبار مجعد
- شمارهٔ ۵٣ - وله قصیده در مدح طغا یتمور خان زلف تو بر دو هفته قمر چون مقر کند
- شمارهٔ ۵۴ - قصیده در مدح نظام الدین یحیی کرایی شاه عالم روز کین چون قصد دشمن می‌کند
- شمارهٔ ۵۵ - قصیده در مدح طغا یتمور خان شاه جهان چو رخش بمیدان در آورد
- شمارهٔ ۵۶ - قصیده در مدح امیر تالش شاد باش ای دل که بختت پیشوایی می‌کند
- شمارهٔ ۵٧ - وله ایضاً شاد آنک عیش برطرف بوستان کند
- شمارهٔ ۵٨ - وله در مدح طغا یتمور خان شاه جهان چو پای فرا پیش صف نهاد
- شمارهٔ ۵٩ - قصیده در مدح علاءالدین محمد هندو وزیر صبا بهر شکن از زلف او که تاب دهد
- شمارهٔ ۶٠ - ایضاً له قصیده در مدح طغاتیمور خان صبح سعادت از افق خرمی دمید
متن اشعار به نقل از گنجور.