پرش به محتوای اصلی
بیدل دهلوی

بیدل دهلوی

غزلیات

۲,۸۲۷ شعر

فهرست اشعار

  1. غزل شمارهٔ ۶۶۱ شیخ تا عزم بر نماز شکست
  2. غزل شمارهٔ ۶۶۲ هوس ‌به فتنهٔ صد انجمن نگاه شکست
  3. غزل شمارهٔ ۶۶۳ صفحهٔ دل بی‌خط زخم تو فرد باطلست
  4. غزل شمارهٔ ۶۶۴ دل انجمن صد طرب ازیاد وصالست
  5. غزل شمارهٔ ۶۶۵ صورت راحت نفور از مردمان عالمست
  6. غزل شمارهٔ ۶۶۶ با کمال بی‌نقابی پرده‌دارم شیونست
  7. غزل شمارهٔ ۶۶۷ در جهان عجز طاقت پیشگی‌گردن زنست
  8. غزل شمارهٔ ۶۶۸ درخور غفلت نگاهی رونق ما و منست
  9. غزل شمارهٔ ۶۶۹ فکر تدبیر سلامت خون راحت خوردنست
  10. غزل شمارهٔ ۶۷۰ فردوس دل‌، اسیر خیال تو بودنست
  11. غزل شمارهٔ ۶۷۱ نی نقش چین نه حسن فرنگ آفریدنست
  12. غزل شمارهٔ ۶۷۲ پیوستگی به حق‌، ز دو عالم بریدنست
  13. غزل شمارهٔ ۶۷۳ از میانش مو به موی ناتوانان جستجوست
  14. غزل شمارهٔ ۶۷۴ بسکه مستان را به قدر میکشیها آبروست
  15. غزل شمارهٔ ۶۷۵ نیست ایمن از بلا هر کس به فکر جستجوست
  16. غزل شمارهٔ ۶۷۶ شوخی که جهان‌ گرد جنون نظر اوست
  17. غزل شمارهٔ ۶۷۷ بزم پیری کز قد خم‌گشتهٔ ما چنگ اوست
  18. غزل شمارهٔ ۶۷۸ بسکه اجزایم چمن‌پروردهٔ نیرنگ اوست
  19. غزل شمارهٔ ۶۷۹ شهید خنده زخمم ‌که تیغ‌ همدم اوست
  20. غزل شمارهٔ ۶۸۰ غزال امن که الفت خیال مبهم است
  21. غزل شمارهٔ ۶۸۱ قصر غناکه عالم تحقیق نام اوست
  22. غزل شمارهٔ ۶۸۲ عالم طلسم وحشت چشم سیاه اوست
  23. غزل شمارهٔ ۶۸۳ کو خلوت و چه انجمن آثار جاه اوست
  24. غزل شمارهٔ ۶۸۴ بسکه دارم غنچهٔ شوق توپنهان زیرپوست
  25. غزل شمارهٔ ۶۸۵ بسکه راز عجز ما بالید پنهان زیر پوست
  26. غزل شمارهٔ ۶۸۶ سعی ناپیدا و حسرتها دویدن آرزوست
  27. غزل شمارهٔ ۶۸۷ اوج جاه‌، آثارش از اجزای مهمل ریخته‌ست
  28. غزل شمارهٔ ۶۸۸ به‌دست و تیغ‌کسی خون من حنابسته‌ست
  29. غزل شمارهٔ ۶۸۹ چنین‌که نیک وبد ما به عجزوابسته‌ست
  30. غزل شمارهٔ ۶۹۰ دل در قدم آبله پایان‌که شکسته‌ست
  31. غزل شمارهٔ ۶۹۱ گردباد امروز در صحرا قیامت ‌کاشته‌ست
  32. غزل شمارهٔ ۶۹۲ سخت‌ جانی از من محزون‌ که باور داشته‌ست
  33. غزل شمارهٔ ۶۹۳ تنها نه ذره دقت اظهار داشته‌ست
  34. غزل شمارهٔ ۶۹۴ عجز ما چندین غبار از هرکمین برداشته‌ست
  35. غزل شمارهٔ ۶۹۵ جایی‌که مرگ شهرت انجام داشته‌ست
  36. غزل شمارهٔ ۶۹۶ صاحب خلق حسن‌،‌ گلها به دامن داشته‌ست
  37. غزل شمارهٔ ۶۹۷ چون شمع اگر خلق پس و پیش گذشته‌ست
  38. غزل شمارهٔ ۶۹۸ دل از ندامت هستی‌، مکدر ا‌فتاده‌ست
  39. غزل شمارهٔ ۶۹۹ همچو شبنم ادب آیینه زدودن بوده‌ست
  40. غزل شمارهٔ ۷۰۰ ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هست
  41. غزل شمارهٔ ۷۰۱ تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست
  42. غزل شمارهٔ ۷۰۲ بی‌توام جای نگه جنبش مژگانی هست
  43. غزل شمارهٔ ۷۰۳ گر آینه‌ات محرم زشتی و نکوییست
  44. غزل شمارهٔ ۷۰۴ ناله‌ها داریم و کس زین انجمن آگاه نیست
  45. غزل شمارهٔ ۷۰۵ غنچه در فکر دهانت ‌گوشه‌گیر خسته‌ای‌ست
  46. غزل شمارهٔ ۷۰۶ حیرت‌دمیده‌ام گُلِ داغم بهانه‌ای‌ست
  47. غزل شمارهٔ ۷۰۷ نه ما را صراحی نه پیمانه ‌ایست
  48. غزل شمارهٔ ۷۰۸ ادب نه‌کسب عبادت نه سعی حق‌طلبی‌ست
  49. غزل شمارهٔ ۷۰۹ به محفلی‌که دل آیینهٔ رضاطلبی‌ست
  50. غزل شمارهٔ ۷۱۰ زین دو شرر داغ دل هستی ما عبرتیست
  51. غزل شمارهٔ ۷۱۱ ساز تو کمین نغمهٔ بیداد شکستی‌ست
  52. غزل شمارهٔ ۷۱۲ غم فراق چه و حسرت وصال تو چیست
  53. غزل شمارهٔ ۷۱۳ فکر آزادی به این عاجز سرشتیها تریست
  54. غزل شمارهٔ ۷۱۴ حضورکلبهٔ فقر از تکلفات بری‌ست
  55. غزل شمارهٔ ۷۱۵ خودنماییها کثافت جوهریست
  56. غزل شمارهٔ ۷۱۶ درگلستانی‌که دل را با اشاراتش سری‌ست
  57. غزل شمارهٔ ۷۱۷ تا به مطلوب رسیدن‌کاریست
  58. غزل شمارهٔ ۷۱۸ درین‌گلشن دو روزت خنده‌کاریست
  59. غزل شمارهٔ ۷۱۹ به زخم هستی اگر شرم بخیه پردازی‌ست
  60. غزل شمارهٔ ۷۲۰ در پیچ‌وتاب‌ِ گیسو تا شانه را عروسی‌ست

متن اشعار به نقل از گنجور.