شمارهٔ ۱۳۱

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۳۳دردا که حریف راز دانم
2. شمارهٔ ۱۳۴فقیرم، غیر آن درگاه، درگاهی نمی‌دانم!
3. شمارهٔ ۱۳۵جانان نشسته تا من از شوق جان فشانم
4. شمارهٔ ۱۳۶آمد از راه و نشد فرصت دیدن چکنم؟!
5. شمارهٔ ۱۳۷آه از دمی که روز جزا گریه سر کنم
6. شمارهٔ ۱۳۸درین گلشن چو شاخ گل، سرا پا گوش بنشینم
7. شمارهٔ ۱۳۹خوش آنکه شبی با تو سخن گویم و گریم!
8. شمارهٔ ۱۴۰شب عید است، در میخانه باید بستر اندازیم