پرش به محتوای اصلی
آذر بیگدلی آذر بیگدلی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲۳

نمیگویم نمیکردی اگر شادم چه میکردم؟!

بغم خود را، اگر عادت نمیدادم چه میکردم؟!

بجز من، نیستش صیدی بدام و، این بود حالم؛

اگر صید دگر میداشت صیادم چه میکردم؟!

شدی از ناله ام دلتنگ و، گفتی: سازم آزادش

نمیدانم که میکردی گر آزادم چه میکردم؟!

ز اول تاب بیدادم نبود، آخر نمیدانم

نمیدادی اگر عادت به بیدادم چه میکردم؟!

بکویش ماند و نامد با همه یاری ز من یادش

بجز دل قاصدی گر میفرستادم چه میکردم؟!

بکویش بس زدم فریاد، تأثیری نکرد آیا

گرش در دل اثر میکرد چه میکردم؟!

ندارم شکوه از وی، رفتم آذر گرچه از یادش

طفیل دیگران میکرد اگر یادم چه میکردم؟!

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۲۵شد عمر و، ز ایام دل شاد ندیدم؛
  2. شمارهٔ ۱۲۶نیم غمگین، ولی خود را غمین از بهر آن دارم؛
  3. شمارهٔ ۱۲۷گر روی تو بینم و بمیرم
  4. شمارهٔ ۱۲۸غمین، چند از برت با چشم خون آلود برخیزم؟!
  5. شمارهٔ ۱۲۹زنده کی از برت ای جان جهان برخیزم؟!
  6. شمارهٔ ۱۳۰شبی کت، غیر، هم بزم است، اگر بیرون در باشم
  7. شمارهٔ ۱۳۱خوش آنکه از غم دل، حرفیش گفته باشم؛
  8. شمارهٔ ۱۳۲بود طریقهٔ هوش، اینکه سر عشق بپوشم
همه‌ی غزلیات ←

آذر بیگدلی درباره‌ی آذر بیگدلی

حاج لطفعلی بیگ شاملو (زادهٔ ۱۱۳۴ هجری قمری در اصفهان - درگذشتهٔ ۱۱۹۵ هجری قمری در قم) متخلص به «آذر» و معروف به «آذر بِیگدلی»شاعر و صاحب تذکرهٔ آتشکدهٔ آذر در شرح حال شعرا است که آن را در طی ۳۰ سال به نام کریم خان زند گردآوری و تألیف کرده‌است. وی در ایّام کودکی او به سبب بروز فتنهٔ محمود افغان خانواده‌اش به ناچار از ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.