شمارهٔ ۱۰۰

ادامه‌ی غزلیات

1. شمارهٔ ۱۰۲وفادارا، وفای من نگه دار؛
2. شمارهٔ ۱۰۳جز دل نالان مرا ای گل، نه دمساز دگر
3. شمارهٔ ۱۰۴ایزد سرشته هر دل از آب و گل دگر
4. شمارهٔ ۱۰۵بسته‌ای پای من و گویی: برو جای دگر
5. شمارهٔ ۱۰۶می‌رمد صیاد، از نالیدن ما در قفس؛
6. شمارهٔ ۱۰۷تا من افتادم به دام، افتاد غوغا در قفس؛
7. شمارهٔ ۱۰۸با مشک خطت، یاد ز عنبر نکند کس
8. شمارهٔ ۱۰۹چون صبر ز جور تو ستمگر نکند کس؟!