پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲

تا چند خشم و ناز و کین برخیز و باز از در درآ

عاشق کشی از سر بنه عاشق‌نواز از در درآ

بی صورت زیبای تو صحبت صفایی نیستش

مجلس گلستان کن دگر چون سرو ناز از در درآ

در مسجد ارباب ورع خوانند ما را بت پرست

یکبار از بهر خدا وقت نماز از در درآ

جز دیده من ای پری چشمی نبیند روی تو

وحشت مکن از مردمان ای دلنواز از در درآ

رحمی بکن بر حال من کافتاده ام دور از درت

بیچاره و درمانده ام چاره ساز از در درآ

تا کی ز رشک دشمنان سوزی دل اهلی بغم

یک ره به کام دوستان دشمن‌گداز از در درآ

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴بزلف اگر ببری جان بی قرار از ما
  2. شمارهٔ ۱۵گر نامه بی‌نامِ خوشت بوسد زبان خامه را
  3. شمارهٔ ۱۶سجده بت گرچه باشد نامسلمانی مرا
  4. شمارهٔ ۱۷خط چو مهر گیا تا نموده‌ای ما را
  5. شمارهٔ ۱۸ما چنین بی‌خود اگر یار رسد بر سر ما
  6. شمارهٔ ۱۹روز ابر است و دهد ساقی جان ساغر ما
  7. شمارهٔ ۲۰چند باشد چو مسیحا سر افلاک تو را
  8. شمارهٔ ۲۱گر به فانوس خیال آیی چو شمع اغیار را
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.