پرش به محتوای اصلی
ظهیر فاریابی ظهیر فاریابی

قطعات

شمارهٔ ۳۰

پناه ملت اسلام و قطب آل رسول

تویی که قدر تو بر آسمان زبون گردد

چو از کمان نظر تیر نطق بگشایی

دل فحول جهان از نهیب خون گردد

اگر کنم به مَثَل در حکاتت تقصیر

برین طریق مرا عقل رهنمون گردد

کسی که وجه سباحت تمام نشناسد

به گرد ساحل بحر محیط چون گردد؟

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۳۲جمال دین سر احرار روزگار حسن
  2. شمارهٔ ۳۳سر اکابر آفاق شمس دولت و دین
  3. شمارهٔ ۳۴پناه ملت اسلام مجد دولت و دین
  4. شمارهٔ ۳۵جلال ملت و دین،تو گمان مبر که دگر
  5. شمارهٔ ۳۶خداوندا من آن جراح عمرم
  6. شمارهٔ ۳۷خورشید صدور عصر،صدرالدین
  7. شمارهٔ ۳۸خدیو عرصه ملک و پناه دولت و دین
  8. شمارهٔ ۳۹صدر صدور مشرق و مغرب نظام دین
همه‌ی قطعات ←

ظهیر فاریابی درباره‌ی ظهیر فاریابی

ظهیرالدین ابوالفضل طاهر بن محمد فاریابی (۵۵۰ - ۵۹۸ ه.ق) از قصیده‌سرایان بزرگ قرن ششم در فاریاب (در نزدیکی بلخ) زاده شد. مدتی را در نیشابور به سر برد و پس از وفات در مقبرة‌الشعرای تبریز به خاک سپرده شد. وی از شاعران استاد و سخن‌سرایان بلیغ پایان قرن ششم و یکی از بزرگان قصیده و غزل است که در تحول غزل نقش مهمی را ایفا کر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.