پرش به محتوای اصلی
فرخی یزدی فرخی یزدی

غزلیات

شمارهٔ ۱۲

غارت غارتگران شد مال بیت المال ما

با چنین غارتگرانی وای بر احوال ما

اذن غارت را به این غارتگران داده است سخت

سستی و خون سردی و نادانی و اهمال ما

زاهد ما بهر استبداد و آزادی به جنگ

تا چه سازد بخت او تا چون کند اقبال ما

حال ما یک‌چند دیگر گر بدین سان بگذرد

بدتر از ماضی شود ایام استقبال ما

شیخ و شاب و شاه و شحنه و شبرو شدند

متفق بر محو آزادی و استقلال ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴با دل آغشته در خون گرچه خاموشیم ما
  2. شمارهٔ ۱۵شبیه ماه مکن طفل خردسال مرا
  3. شمارهٔ ۱۶همین بس است ز آزادگی نشانهٔ ما
  4. شمارهٔ ۱۷از بس که غم به سینهٔ من بسته راه را
  5. شمارهٔ ۱۸تا دیده دلم عارِضِ آن رَشکِ پری را
  6. شمارهٔ ۱۹با بتی تا بطی از بادهٔ ناب است مرا
  7. شمارهٔ ۲۰سخت با دل، دل سخت تو به جنگ است اینجا
  8. شمارهٔ ۲۱زاهدا چند کنی منع قدح‌نوشی را
همه‌ی غزلیات ←

فرخی یزدی درباره‌ی فرخی یزدی

میرزا محمد فرخی یزدی ملقب به تاج الشعرا (۱۲۶۸ شمسی – ۲۵ مهر ۱۳۱۸ شمسی) شاعر و روزنامه‌نگار آزادی‌خواه و دموکرات صدر مشروطیت است. وی سردبیر روزنامهٔ طوفان بود. او همچنین نمایندهٔ مردم یزد در دوره هفتم مجلس شورای ملی بود و در زندان قصر کشته شد. مدفن او ناشناخته است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.