شمارهٔ ۲۳۰
من کجا معتبرش می‌گردم
گر غلام و نفرش می‌گردم
چاره‌ای نیست چو از خاک شدن
می‌روم خاک درش می‌گردم
هرقدر گرد دلم گردد یار
آن‌قدر گرد سرش می‌گردم
نیست بی‌هیچ که گردش گردم
در سراغ کمرش می‌گردم
هر کجا خوش پسری می‌بینم
آشنای پدرش می‌گردم
ادامه‌ی غزلیات ناتمام
- شمارهٔ ۲۳۲از گریه رسید آب به بنیاد نگاهم
- شمارهٔ ۲۳۳خوشا ساعت که با مینای می رندانه بنشینم
- شمارهٔ ۲۳۴دوشم گذر فتاد به هامون گریستم
- شمارهٔ ۲۳۵روزی که به رویت نظر انداخته بودم
- شمارهٔ ۲۳۶چند دل را در غم آن خوش پسر ضایع کنم
- شمارهٔ ۲۳۷دوستان با وصف بی‌تقصیریم
- شمارهٔ ۲۳۸عالی ساخته ویران اشکم
- شمارهٔ ۲۳۹چه خیال است کزین باغ ثمر جمع کنم
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.